Net als zijn broertje met vast hoofddeksel wil de Roadster vooral de sportiever ingestelde Mini-klanten aanspreken. Daarom biedt hij drie benzinemotoren aan (Cooper, Cooper S en John Cooper Works, van 122 tot 211 pk) en slechts één diesel (de topversie in het gamma, de Cooper SD van 143 pk). De Roadster heeft dezelfde (versterkte) structuur als de Coupé - ze zijn technisch haast identiek - maar beschikt over een stoffen vouwdak dat (met enige moeite) met één hand open- en dichtgeklapt kan worden. Als optie is er een halfautomatische elektrische bediening,
Onze testauto van dienst was een Cooper S, met een 1,6-liter-turbobenzinemotor van 184 pk. Het eerste stuk van het parcours liep over de snelweg. Dat verliep al bij al goed, met niet te veel turbulenties, Al gauw laten we de snelweg links liggen en schieten we de Portugese landwegen op, waar de wendbaarheid van deze Roadster (zoals bij elke Mini met deze wielbasis) van bij het begin charmeert. De ophanging gaat al bij al nog vrij goed om met de slechte staat van sommige wegen, 's Avonds rijden we vanuit Sintra terug naar Lissabon met de kap gesloten. Hinderlijke windruis blijft grotendeels achterwege, zelfs op de snelweg.
De Mini Roadster kost 1.650 euro meer dan de overeenkomstige Coupéversie, maar is tegelijkertijd een kleine 1.000 euro minder duur dan een vierzits-Mini Cabrio. Tijdens deze eerste kennismakingsrit wist de Roadster ons te charmeren en al bij al biedt hij naar ons gevoel een grotere meerwaarde tegenover andere Mini's dan de Coupé. Al vergt de handmatig te bedienen kap wel wat meer spierkracht dan bij sommige concurrenten.
U kunt de Eerste Test van de Mini Roadster nalezen in AutoGids 843 van 22/2/2012.
|
Voor
Tegen
PDF downloads voor dit artikel (1ste PDF = 2€, de volgende = 1.75€)
Facebook
Twitter
