Rijgedrag: 1.4 T 150: 132/200 - 1.6 MJET: 128/200

De twee relatief kleine motoren leveren dankzij drukvulling toch goede (1.4 T) tot behoorlijke (1.6 MJET) prestaties,ondanks de afmetingen en het gewicht van de Delta. Beide zesversnellingsbakken hebben een pook die een betere geleiding verdient. Hun spreiding is ook wat te lang uitgevallen, wat tot veelvuldig schakelen noopt. De elektrisch bekrachtigde tandheugel mist wat feeling, maar krijgt wel ESP-medewerking, de handelbaarheid wordt gehypothekeerd door het zicht achteruit en de (te) grote draaicirkel.

Veiligheid: 152/200

De remmen zijn krachtig en bieden het nodige uithoudingsvermogen, maar hun doseerbaarheid kon bij beide testwagens beter. De lange wielbasis zorgt voor een goede rechtuitstabiliteit, in de bochten is de Delta niet echt snedig te noemen,maar wel veilig, mede dankzij een gesofisticeerd ESP. De motoren hebben onvoldoende koppel om de trekkracht en grip in de problemen te brengen. Met het (optionele) xenonlicht is de verlichting goed. Leddagrijlichten en een knieairbag voor de bestuurder zijn standaard, laterale airbags achterin zijn niet te krijgen.

Comfort: 148/200

De ophanging is op comfort afgesteld en slaagt perfect in haar opdracht. Jammer genoeg zijn de voorstoelen van slechte kwaliteit: je zit erop, niet erin en er is geen zijdelingse steun. De binnenruimte is erg groot voor een auto uit deze klasse en de moduleerbare beenruimte achterin vormt een van de troeven van dit model. De nodige aandacht werd besteed aan de geluiddemping, hoewel één testauto last had van windruis op de snelweg.

Functionaliteit: 144/200

Instappen gaat zowel voor- als achterin gemakkelijk. Het zicht schuin naar achteren is ronduit slecht. De uitstekend moduleerbare kofferruimte is groot voor de klasse, maar de laaddrempel is hoog en de laadvloer is niet vlak. De instrumenten zijn behoorlijk compleet, maar de leesbaarheid ervan laat te wensen over. De standaarduitrusting is vrij volledig vanaf het eerste niveau (Argento) en je ziet dat aandacht werd besteed aan de afwerking, maar de keuze van sommige materialen zou beter kunnen.

Budget: 1.4 T 150: 128/200 - 1.6 MJET: 136/200

Geen van beide motorversies is een toonbeeld van zuinigheid, maar je hebt wel zo'n beetje een verbruik à la carte, naargelang van de nervositeit van uw rechtervoet of de rijomstandigheden. Qua algemene waarborg is Lancia al even gierig als de meeste Europese collega's,maar hier kan (tegen betaling) tenminste nog uitgebreid worden. Voor een auto met zo'n ruimteaanbod is het prijsaanbod aantrekkelijk te noemen, zeker als je de factoren comfort en uitrusting in aanmerking neemt.

Besluit: 1.4 T 150: 704/1000 - 1.6 MJET: 708/1000

De derde Delta-generatie sluit met zijn uitgesproken persoonlijkheid weer aan bij de eerste. Het accent is echter verschoven van sportiviteit naar comfort en ruimte, gehuld in een opvallend kleedje. Geheel getrouw aan de nieuwe weg die Lancia - noodgedwongen? - is ingeslagen, is de binnenruimte van de nieuwe Delta bovengemiddeld en het comfort meer dan behoorlijk (met uitzondering van de slechte stoelen). Ook met de basismotoren weet de auto zich behoorlijk uit de slag te trekken qua prestaties, en het verbruik blijft redelijk, zonder meer. De prijskaartjes zijn vrij gematigd, maar als je alle beschikbare luxe wil, zit je snel aan 30.000 euro, ook voor deze basisversies. In ruil krijg je een rijkelijk uitgeruste en comfortabele cross-over-middenklasser met een heel aparte stijl.

U kunt de gedetailleerde wegtest van de Lancia Delta 1.4 T 150 & 1.6 MJET nalezen in AutoGids 756 van 15/10/2008.