Rijgedrag: 140/200

De goeie ouwe 2.0 TDI met pompverstuivers van VW moet het nog volhouden tot de nieuwe 1.8 DI-D hem komt aflossen. En hij vervult zijn taak met brio, maar ook met het nodige lawaai. De versnellingsbak is hakerig, vooral bij het terugschakelen, en een automaat staat niet in de optielijst. Het hydraulisch bekrachtigde stuur – waarschijnlijk zowat het laatste in het C-segment – onderstreept dat «nieuw» niet altijd beter is en geeft een veel natuurlijker gevoel dan elektrische systemen. Het past perfect bij het dynamische karakter van de Lancer.

Veiligheid: 156/200

De remmen zijn erg goed doseerbaar en bieden lang het hoofd tegen intensief gebruik. Ze zouden alleen een ietsje krachtiger mogen bijten. Het rijgedrag is aangenaam lichtvoetig en dynamisch en past perfect bij het agressieve uiterlijk. Ook de trekkracht en de grip zijn bovengemiddeld. Jammer genoeg blijven de meedraaiende bixenonlampen voorbehouden aan het erg dure hoogste uitrustingsniveau Instyle. Maar Mitsubishi is wel zo nobel om al vanaf de instapversie het volledige passieve- en actieveveiligheidsarsenaal standaard aan te bieden, wat een pluim verdient.

Comfort: 128/200

Gezien het dynamische weggedrag en de grote velgen mag het ophangingscomfort gerust erg goed worden genoemd. Ook de stoelen zitten uitstekend, al is het jammer dat het stuur niet in de diepte verstelbaar is. De layout van de bedieningsknoppen is glashelder en over ruimtegebrek zal niemand klagen. De enige minpuntjes zijn de povere geluiddemping, met vooral een erg rauwe en lawaaierige dieselmotor, en de manisch-depressieve klimaatregeling.

Functionaliteit: 132/200

Instappen vormt geen probleem, de deuren gaan ver genoeg open. Het zicht rondom is goed, al is een dode hoek ter hoogte van de Cstijlen natuurlijk onvermijdelijk. De Lancer Sportback is een van de grootste berlines in zijn segment en heeft aan plaats dan ook geen gebrek, maar is nog niet zo ruim als een Lancia Delta, die efficiënter met ruimte omgaat. Vooral de koffer is maar matig van formaat, tenzij met de achterbank neergeklapt. De uitrusting is compleet en de afwerking goed, zonder meer. Het instrumentenbord is volledig.

Budget: 152/200

Een van de sterke kanten van de pompverstuiverdiesel is zijn lage verbruik. Dat blijft ook zo wanneer hij niet in een product van de VW-groep ligt. In combinatie met een tank van net geen 60 liter levert die matige dorst een comfortabel rijbereik op. Het onderhoudsprogramma is tamelijk klassiek, maar de garanties zijn geruststellend uitgebreid. De Lancer Sportback is vrij gunstig geprijsd als je rekening houdt met de geboden standaarduitrusting en prestaties, maar de inruilwaarde van een 2.0-diesel in een segment waar 1,6- en 1,7-liters populair zijn, is moeilijker in te schatten.

Besluit: 708/1000

We waren vorig jaar al enthousiast over de Lancer Sports Sedan en zijn dynamische weggedrag. Zijn agressieve look sprak ons beslist aan, maar we wisten toen al dat zijn slaagkansen beperkt waren in West-Europa. Zo'n vierdeurssedan wordt bij ons namelijk nog steeds gezien als een auto voor mensen met een conservatievere smaak. De Sportback zal ongetwijfeld meer zieltjes weten te winnen. Naast zijn nog dynamischer look heeft hij een intelligentere moduleerbaarheid en behoudt hij verder gewoon alle kwaliteiten van zijn broer. In afwachting van Mitsubishi's nieuwe, in eigen huis ontwikkelde 1.8 DI-D-diesel blijft de huidige 2.0 DI-D wel een beetje een zwak punt. Hij is weliswaar zuinig en presteert erg goed, maar maakt wat te veel kabaal en is gekoppeld aan een weerbarstige zesversnellingsbak. Maar als totaalpakket is de Lancer Sportback een erg welkome aanvulling van het Mitsubishi-gamma.

U kunt de gedetailleerde wegtest van de Mitsubishi Lancer Sportback 2.0 D-ID nalezen in AutoGids 763 van 21/1/2009.