Op eenzelfde as moeten steeds banden met gelijke technische kenmerken worden gemonteerd. Meer informatie over wat wel en wat niet mag, vindt u op de site van ACT.

Staat van de banden

Banden slijten veel sneller met een verkeerde bandenspanning en bovendien ligt het brandstofverbruik dan ook gevoelig hoger. Controleer dus best maandelijks de bandenspanning, maar wel als de banden koud zijn, dus voor u vertrekt. De ideale spanning hangt af van wagen tot wagen en staat in het instructieboekje van de auto, of vaak ook op een sticker op de deurstijlen of het tankklepje. In de meeste tankstations kunt u (gratis) uw bandenspanning controleren en eventueel corrigeren.

Idealiter is het profiel van uw banden minimaal 1,6 millimeter diep, gemeten over drie kwart van het loopvlak, maar het wettelijke minimum bedraagt slechts 1,6 millimeter. Als het loopvlakprofiel minder diep is, moet de band vervangen worden, want dan is de grip van de band onvoldoende en neemt de remafstand toe. Het spreekt vanzelf dat de band onmiddellijk vervangen moet worden zodra het karkas zichtbaar wordt. Sommige bandenfabrikanten hebben een controlesysteem met uitstulpingen in het profiel of een gekleurde streep. Zodra de uitstulpingen gelijklopen met het loopvlak of de gekleurde streep zichtbaar wordt, is de limiet van 1,6 millimeter bereikt. Tussen de beide banden op één as mag ook nooit meer dan 3 millimeter verschil zitten.

Een lekke band vervangen is in feite niet zo moeilijk. Hoe u daarvoor best te werk kunt gaan, leest u in ons artikel over autopech. Als u na een lekke band een nieuw exemplaar laat monteren, vergeet dan zeker ook niet de andere band op diezelfde wielas te vernieuwen.Om te besparen op uw bandenbudget is het aangeraden om de banden om de 20.000 kilometer van as te wisselen. De recentste banden komen beter op de achteras, want dat verhoogt de veiligheid: het is altijd gemakkelijker om gripverlies van de voortrein te corrigeren.

Speciale banden

Winterbanden zijn niet enkel aan te raden als het sneeuwt. Ze presteren al beter dan zomerbanden bij een temperatuur lager dan 7 graden Celsius. Winterbanden hebben een specifiek profiel waardoor ze water beter afvoeren. Daarnaast verhogen ze de grip op de weg en hebben de profielblokken meer lamellen, waardoor vuil, water en sneeuw sneller uit het loopvlak afgevoerd worden. Bovendien wordt een winterband gemaakt van een speciaal rubbermengsel met silica, waardoor hij een groter remvermogen heeft op sneeuw en ijs. Anderzijds is een winterband minder efficiënt in de zomer, als de temperatuur opnieuw milder wordt. Daarom is het aangeraden om in de zomermaanden, zeg maar van april tot november, de winterbanden te vervangen door klassieke exemplaren.

Relatief nieuw zijn de runflat-banden. Die technologie maakt het mogelijk om ondanks een lekke band toch nog een beperkt aantal kilometers te rijden, weliswaar met een beperkte snelheid. Op die manier kunt u altijd nog op een comfortabele manier uw garage bereiken, of een veilige plaats om op de bijstand te wachten. Door hun specifieke constructie zijn runflat-banden wel wat stijver dan klassieke rubbers, waardoor ze iets minder comfortabel en tegelijk luidruchtiger zijn. Bij dit bandentype is een ingebouwde bandenspanningscontrole natuurlijk onontbeerlijk.