In de aanloop naar de lancering van de SF90 dacht Ferrari er al aan om de Testarossa-benaming vanonder het stof te halen, maar uiteindelijk werd het marketingrisico te groot geacht. Want die in 2020 voorgestelde supersportwagen had geen 12-cilinder tussen de achterwielen liggen, maar een drukgevoede V8. Eentje die drie elektromotoren gebruikte, bovendien.
Dat ijs vond Maranello toch te glad, dus besloot de Italiaanse sportwagenbouwer om te refereren aan de Formule 1. Met als achterliggende gedachte dat ze daar ook een hybride aandrijflijn gebruikten. Het Stradale-achtervoegsel moest dan ook suggereren dat je met een F1-wagen voor de openbare weg te maken had.
Het Steigerende Paard had voor de Modificata-omschrijving kunnen kiezen, maar durfde het uiteindelijk toch aan om de opvolger van de SF90 Stradale te zegenen met de historisch beladen Testarossa-benaming. En alle online trollen ten spijt, is dat eigenlijk een erg goed gekozen naam.
Concept Ferrari 849 Testarossa
Hoewel het koetswerk én het interieur zowat helemaal op de schop gaan, gaat het dus niet om een volledig nieuw model. Wel om een doorgedreven evolutie van die SF90, want zowel het onderstel als de aandrijflijn werden gerecupereerd - al legt de 848 Testarossa de mechanische en technologische lat wel weer wat hoger.
Ontwerp Ferrari 849 Testarossa
Ook wij moesten even slikken toen we de nieuwe Testarossa voor het eerst onder ogen kregen. Nu ziet de 849 er in het echt uitstekend uit, veel beter dan op de studiofoto's die Ferrari enkele maanden geleden verspreidde. Vooral achteraan is het smullen van de twee dikke, hoog gemonteerde uitlaatpijpen die als kanonnen uit de achtersteven steken. Ze zijn in harmonie met de uit de kluiten gewassen diffusor en de twee spoilerflapjes - de zogeheten 'Twin Tails'.
De voorzijde, met de inmiddels kenmerkende zwarte boord die de koplampen verbindt, en die voor de Testarossa specifieke snorretjes op de hoeken, hebben wat meer tijd nodig om zich gezellig op het netvlies te zetten. Veel hangt af van de gekozen kleurencombinatie.
De flanken krijgen een zwarte boord waarin nieuwe koelsleuven (let ook op de gesculpteerde deuren, met een vorm die wat F1 in zich draagt) huizen, een technische oplossing die refereert aan de Testarossa. Maar of het ook visueel werkt, hangt opnieuw af van de koetswerkkleur. En van persoonlijke voorkeuren, uiteraard. Aan de présence op de weg valt in elk geval weinig af te dingen.
Interieur Ferrari 849 Testarossa
Het interieur van de 849 Testarossa oogt strakker, met een uitgepuurde middenconsole die je armen en benen opvallend veel bewegingsruimte schenkt. Het in geborsteld aluminium uitgevoerde schakelroostertje staat op een andere plaats en het heerlijk in de hand liggende stuur (met heerlijke peddels en naadloos ingewerkte schakelichtjes) krijgt opnieuw knoppen - die nerveuze functietoesten met haptische feedback liggen weer bij het huisvuil.
Je kijkt op een digitale teller met een logische indeling, met de keuze tussen een klassieke lay-out met die kenmerkende gele toerenteller en een vereenvoudigde F1-weergave voor circuitgebruik, waarop enkel relevante data staat. Je kan er ook de navigatiekaart met bijbehorende route-instructies projecten natuurlijk. Het zicht rondom is verrasend goed, wat er samen met het snedige weggedrag voor zorgt dat deze Ferrari een stuk compacter aanvoelt dan zijn afmetingen eigenlijk suggereren.
Aandrijving Ferrari 849 Testarossa
Net zoals de SF90 Stradale maakt de nieuwe Testarossa gebruik van een 4 liter-krachtbron, een drukgevoede V8 die de hulp krijgt van niet een, niet twee, maar drie elektromotoren. Opvallend: aan de elektromodule wordt niet geraakt. De elektromotoren blijven even krachtig en de batterij even groot, maar middels een grotere turbo werd het vermogen van de verbrandingsmotor wel opgetrokken.
Het systeemvermogen bedraagt nu 1.050 pk (in Qualifying-modus), waardoor de reeds weergaloze prestaties weer een stapje zetten. De 849 sprint in 2,3 seconden van 0 naar 100 en in 6,4 tellen van 0 naar 200 km/u, terwijl de topsnelheid meer dan 330 km/u bedraagt. En onderweg zijn er geen aanwijzigingen om dat cijfermateriaal in twijfel te trekken. Maar het is de Fiorano-rondetijd die opzien baart: de Testarossa is er anderhalve seconde sneller dan de SF90 Stradale.
Rijden Ferrari 849 Testarossa
Het slingerende parcours in de Spaanse bergen telt nauwe passages en verraderlijke haarspelden. Bovendien moeten we op onze quivive zijn, want het stormweer heeft een heleboel afgerukte takken op de nog natte weg geblazen. Niet het soort omstandigheden om een supercar met meer dan 1000 paarden door te jagen, toch hebben we er geen seconde aan gedacht om op onze stappen terug te keren.
Sluipend door de slapende dorpjes, in de eDrive-modus die ervoor zorgt dat je elektrisch rijdt wanneer het kan. De batterij heeft een capaciteit van 7,5 kWh en belooft een elekrisch rijbereik van ongeveer 25 kilometer; onderweg valt vooral op hoe snel het accupakket zich weer bijladen kan, zodat je zelden om de extra elektrojus verlegen bent.
Aanvankelijk kiezen we voor de voorzichtige Wet-regenstand, daarna zetten we deze Ferrari in Sport. Dankzij de Bumpy-modus weet de 849 uitstekend raad met het verscheurde asfalt, de liftfunctie zorgt er intussen voor dat verkeersremmers de ingewikkeld vormgegeven vloerplaat met zijn vortexgeneratoren en andere uit de F1-overgenomen kanaaltjes geen averij oploopt.
Zodra de bewoonde wereld in de achteruitkijkspiegel verdwijnt, activeren we de Competiton-stand en gaan de paardjes steigeren. De vermogensopbouw is erg soepel, met dank aan de verfijnde wisselwerking tussen de drie elektromotoren (elk voorwiel krijgt er eentje, tussen de V8 en de transmissie zit er nog een derde) en de verbrandingsmotor, maar de spurt richting rood is nog lekker mechanisch, als een razendsnel momentum verzamelende orkaan die klaar is om alles en iedereen van de kaart te vegen.
En dat is ook een beetje wat deze Ferrari doet, want onderweg valt vooral zijn goede luim op, met de enorme bereidheid de bestuurder het zo goed mogelijk naar zijn zin te maken. Comfortabel cruisen: geen probleem. Knallen alsof je met een platgeduwd Groep B-rallymonster rijdt: kan ook. Genieten zul je.
Nooit krijg je het gevoel de teugels uit handen te moeten geven. Al gebeurt dat natuurlijk wel. Ferrari heeft de verschillende rijhulpsystemeen verder verfijnd, zodat zelfs gewone mensen zich even God wagen. Of Hamilton. Of Charles Leclerc.
Prijs Ferrari 849 Testarossa
Ferrari omschrijft de Testarossa als de "F80 voor iedereen". Al moet je die "voor iedereen" wel met een flinke korrel zout nemen, natuurlijk. Want de 849 verandert pas van eigenaar vanaf 455.000 euro. Voor de Spider leg je bijna 500.000 euro neer. Weet ook dat de gemiddelde Ferrari-koper die bestelbon met nog eens 100.000 euro aan personaliseringsopties spijst...
Conclusie Ferrari 849 Testarossa
Neen, het design is niet voor iedereen. Discussier gerust over het gebruik van die Testarossa-benaming. Maar rijd met de 849 en het kan je allemaal gestolen worden. En dat hoort toch de essentie te zijn, nietwaar?
14
