Eerste test / Review Maserati GranTurismo Trofeo (2026) – Verborgen parel

Wat heb je als gevestigd sportwagenmerk in te brengen tegen de circuskunsten van de nieuwe garde uit China of de diepere zakken van de concullega’s uit Europa? Trouw blijven aan jezelf, vindt Maserati. En zo alert mogelijk blijven. De jongste generatie van de GranTurismo staat nog maar drie jaar in de configurator, maar ondergaat al een grondige update, die het gamma wat beter ordent en meer klandizie wil ronselen door extra personalisatie. Dat is nodig, want de lage volumes kan het merk vooralsnog niet uitbuiten via vette marges zoals bij de buren uit Modena enkele straten verderop.

Design Maserati GranTurismo Trofeo (2026)

Elegantie vraagt nooit om extreme ingrepen, dus de wijzigingen aan de buitenzijde van de nieuwe GranTurismo (en GranCabrio) zijn zeker niet overdreven. Het front speelt leentjebuur bij de MCPura, met o.a. een grotere grilleopening waarbij de intercooler nu zichtbaar is. Dat geeft de stijlvolste aller GT’s een wat agressiever voorkomen en accentueert de haaienlook die insinueert dat een plotse uithaal altijd op de loer ligt. De achterlichten hebben heldere - maar tevens anoniemere - lenzen gekregen in plaats van het rode glas van de eerste serie, en een centrale splitter vergroot de downforce op de vooras.

Toch komt de extra schwung vooral van dat BottegaFuoriserie-maatwerkprogramma dat extra geld in het laatje moet brengen. Speciale velgen en zeldzame kleuren, zoals het matte lichtgroen Green Jupiter als lanceringsdracht, houden de configuraties interessant.

Interieur & koffer Maserati GranTurismo Trofeo (2026)

In het interieur valt op dat het sportstuur herzien is, met afgeplatte boven- en onderkant, een directe rijmodusselector en een vereenvoudigde parkeerlogica, waarbij je de schakelpeddels kunt gebruiken om ‘D’ (rechts) en ‘R’ (links) in te schakelen. Handig. De twee grote schermen, inclusief hun voor verbetering vatbare ergonomie, blijven: 12,3 inch voor het infotainment, daaronder 8,8 inch voor de klimaatregeling.

De afwerking is nog altijd gul met leder, carbon (met desgewenst koperinleg op de Folgore) en alcantara. Alleen de slecht leesbare glanzende drukknoppen op het stuur verraden de leenplicht aan moederhuis Stellantis.

Motoren en prestaties Maserati GranTurismo Trofeo (2026)

Onder de motorkap is het nieuws concreter. De bekende Nettuno-V6 doet het nog altijd zonder enige vorm van elektrificatie. Hij tapt zijn adrenaline uit een vat van 3 liter ondersteund door een dubbele turbo en voorkamerverbrandingstechnologie die uit de Formule 1 werd geplukt en vooral de responsiviteit van de motor verbetert. In Modena-uitvoering levert hij 483 pk, onveranderd ten opzichte van de vorige versie.

Maar de Trofeo neemt deze keer meer afstand en krijgt er 40 pk bij, waardoor het piekvermogen eindigt op 582 pk en 650 Nm maximumkoppel. De 0-100 km/u-sprint van de Trofeo blijft steken rond de 3,4 seconden, met een topsnelheid van 320 km/u. Dat is snel, maar niet supercarsnel. Zo haalt de eveneens uit Modena afkomstige Ferrari 296 GTB, 2,9 seconden.

Rijgedrag Maserati GranTurismo Trofeo (2026)

Maar die vergelijking is een beetje op proseccoflessen getrokken, want met standaard luchtvering en een klassieke achttrapsautomaat als wapenkeuze is de GranTurismo simpelweg een heel ander beestje. En dat voel je al van bij het neerploffen in de sportstoelen die, hoewel ondersteunend, het vege lijf verwelkomen voor een probleemloze tocht van een paar honderd kilometer.

Ook al is dit een scherper van tong gesneden GranTurismo, er is een goede reden waarom Maserati ons de Trofeo niet op een circuit maar op de openbare weg liet testen. In feite waren we beter met een exemplaar vanuit België naar het Italiaanse Triëste, de locatie van de proefritten, gebanjerd. Marathontochten afleggen met een oeverloze beschikbaarheid aan reserves is waarin deze 2+2 excelleert als geen ander.

Ja, de Modena kan dat ook. Maar dan iets minder gretig. De tussenspurts in de Trofeo zijn desnoods splijtend, en de achtbak kun je stijf van de spanning zetten om de motor kordaat in de toeren te ranselen. Toch haalt ook de Trofeo nog altijd uit met een fluwelen vuist. Het belevingsverschil zit vooral in de unieke Corsa-stand, die met het virielere uitlaatgeluid wellicht de best klinkende zescilinder van het moment wakker maakt. De remmen staan ook een neut strakker. Maar dat zeshoekige stuur, met een aangename strakke centrering en gewogen feedback, maakt dan weer geen verschil. Weet gewoon dat de afstelling ervan een zeker rustpunt biedt als je de zescilinder tot een storm uitdaagt. Typisch Maserati.

Verder gaat elke aanval op de volgende bocht gepaard met een diep vertrouwen. De Trofeo gedraagt zich nooit als een bruut die je uit het zadel wil lichten. Met dank ook aan de vierwielaandrijving die succesvol het accent achteraan weet te houden.

Prijs Maserati GranTurismo Trofeo (2026)

Ten slotte nog een woordje over de Folgore. Waar de Nettuno-versies een stukje duurder zijn geworden, hakt Maserati zomaar eventjes 30.000 euro van de prijs van zijn GranTurismo-op-stroom. De elektrische wegbereider, nog steeds beschikbaar als redelijk unieke cabriolet, is dus in de kortingenhoek beland. De reden laat zich raden. In plaats van de geplande 30%, kiest maar een op de vijf klanten voor het batterijmodel. Een tweede reddingsboei komt van de grotere autonomie van 570 kilometer oftewel 85 kilometer extra.

Hoe het komt dat het merk plots zoveel van de prijs kan schaven? De productie is verhuisd van Mirafiori naar de thuisbasis Modena, wat synergieën en kostenbesparingen meebrengt, luidt het officiële antwoord. Maar goed, dat telt eigenlijk evengoed voor de zescilindermodellen. En daar knijpt het: met een prijs van 201.100 euro kijkt deze Trofeo vooral tegen waardevastere concurrenten aan. Zijn eeuwige achilleshiel. 

Conclusie Maserati GranTurismo Trofeo (2026)

Met zijn dieper bulderende stem en toegenomen slagkracht is de GranTurismo Trofeo de grote winnaar van deze facelift. En doordat hij de toegankelijkheid en het rijcomfort intact houdt, is hij ook de best mogelijke GT-interpretatie die Maserati in elkaar kon knutselen. Je vergeeft hem z’n kleine zonden met gemak.

Jammer van z’n minder sterke restwaarde, want dit is gewoon de best verborgen parel in zijn genre.