Eerste test / Review Mercedes VLE (2026) – Busje met manieren

Ja, de VLE’s die we hebben getest – te weten de VLE 300 en de VLE 400 4MATIC – zijn weldegelijk EV’s. Al is dat niet de connotatie die je hoort te maken bij die -E achteraan. Met dat achtervoegsel deelt de VLE zich in bij de E-familie van Mercedes. Wegens even ruim, comfortabel en luxueus. Toegegeven, echt duidelijk is het niet (we dachten initieel ook dat het louter om een elektrische link ging). Al zit klaarheid eraan te komen. Ondertussen bevestigde Stuttgart namelijk dat er ook een VLS in de pijplijn zit.

Design Mercedes VLE (2026)

Gelukkig is er stilistisch niet de minste twijfel. Mercedes mag zeggen wat het wil, met zijn 5,31 meter in de lengte, 2 meter in de breedte en 1,93 meter in de hoogte, afmetingen gegoten in een rechthoek-met-snuit is de VLE nog altijd een busje van de zuiverste soort. De Duitsers vijlden er wel de scherpe kantjes af. De VLE komt dus met meer rondingen dan de V-Klasse. In de snuit, rond de achterspoiler en helemaal qua daklijn. In combinatie met die grote verticaal geplaatste achterlichten doet de kort afgekapte kont en zakkende achtersteven in profiel wat denken aan Hyundai’s Ioniq 9.

Waarbij die stijlelementen bij Mercedes exact dezelfde taak te vervullen hebben: de VLE zo efficiënt mogelijk door de lucht laten klieven. Wat gedeeltelijk is gelukt. Een Cx van 0,25 is uitermate knap. Dat daar een frontaal oppervlak van 3,4 m² tegenover staat, zet die waarde evenwel wat in perspectief (de SCx is dan ook 0,85). Mochten voorgaande cijfers je niets zeggen, onthou dan gewoon dat Mercedes zijn stinkende best heeft gedaan deze VLE zo aerodynamisch mogelijk te maken, maar dat ook de ingenieurs in Stuttgart vooralsnog geen mirakels kunnen verrichten.

Interieur en koffer Mercedes VLE (2026)

Wat ze wel kunnen, is de nadelige effecten van die hoogbouw camoufleren. De rij- en rolgeluiden worden dan ook maximaal geweerd, waardoor het te allen tijde heerlijk stil is aan boord van de VLE. Of toch tot 100 km/u. Mercedes weerde (bewust?) snelwegen uit het testparcours, waardoor we nog even een slag om de arm houden. Al vermoeden we niet dat die 20 km/u extra ineens de balans helemaal scheef zou trekken.

Dat zal in principe ook niet gebeuren bij je keuze voor het meubilair. Of juister, voor de configuratie ervan. Mercedes biedt zijn VLE aan als vijf-, zes-, zeven- én achtzitter. Samen met het aantal zitplekken, dien je trouwens evenzeer af te vinken of je de verstelling van die banken dan wel stoelen zelf zal doen of dat je dat liever elektrisch geregeld wil zien. Let wel, die keuze heeft zijn invloed op het praktisch gemak. De manueel te verstellen stoelen kan je er makkelijk uithalen. Wil je dat ook doen met de elektrische bediende, dan moet je er eerst even mee langs bij de dealer.

Waarna elke V-Klasse-eigenaar je zal zeggen dat je dat één keer doet en nadien nooit meer. Daarvoor wegen die captain chairs – en bij uitbreiding de achterbank – veel te veel. Goed nieuws evenwel op dat front: Mercedes halveerde het gewicht van de stoelen zowat. Voortaan heb je nog maar 27 kilo te tillen (tegenover 40 kilo in de V-Klasse). Eens die dingen zijn gedemonteerd, kan je ze trouwens gewoon je garage in rollen. Met dank aan de skeelerwielen die onder het zitchassis zitten gemonteerd.

De omgekeerde operatie verloopt trouwens eveneens een pak makkelijker. Anders dan bij de V-Klasse kan je de zitjes om het even waar op de rail neerploffen en vastklikken.

Is alles gedemonteerd dan pas je tot 4.078 liter in de gapende opening achter de voorstoelen. Staat alles op z’n plek en is daarbij de voorkeer gegeven aan zitruimte voor de passagiers achterin, dan resulteert dat in 800 liter aan koffervolume.

Dat lijkt veel, tot we je vertellen dat die capaciteit vooral gezocht moet worden in de hoogte en niet zozeer de diepte. Voor wie dat een probleem zou zijn: later op het jaar volgt nog de lange versie die 5,48 meter zal meten in de lengte. Extra centimeters die volledig ten goede komen aan de buik van deze VLE.

Naast plaats heeft een Grand Limousine uiteraard ook nood aan de nodige hightech. Dat de boordplank (desgewenst) volledig overspannen kan worden met de drie schermen van het MBUX Superscreen (10,25 duim voor de tellerpartij en telkens 14 duim voor de twee aanraakschermen) doet vermoeden dat Mercedes daar evenmin steken heeft laten vallen.

Wat helemaal wordt bevestigd als het MB.OS dat achter die displays draait ontwaakt. De nieuwste doorontwikkeling van dat infotainmentsysteem omarmt AI nog wat harder waardoor je bij die MBUX Virtual Assistant met quasi al je vragen terecht kan.

Indrukwekkend, al moet je toch opnieuw achterin zijn voor de grootste digitale goochelarij. Heb je het Rear Space Experience bijbesteld, dan schuift er een 31,3 inch grote breedbeeld uit het plafond. Daar kunnen de passagiers dan bij onderuitzakken voor een film (in 8k), een game (je zou er zelfs een spelconsole moeten kunnen op aansluiten) of een vergadering (yep, ook Teams kan er op draaien).

Motoren en prestaties Mercedes VLE (2026)

We komen nog even terug op de -E die we verkeerdelijk koppelden aan Electric. Dat dat niet het geval is, laat eigenlijk al verstaan dat de VLE in meerdere aandrijvingsvormen beschikbaar zal worden. Ook dus met verbrandingsmotoren.

Op die laatste is het evenwel nog wachten, in eerste instantie lanceert Mercedes het busje enkel met synchroonmotoren met permanente magneten.

Starten doe je (voorlopig) bij de VLE 300. Die levert 276 pk en 386 Nm, wat genoeg is om in 9,5 seconden naar 100 km/u te spurten. Toppen doet het ding bij 180 km/u wat in beide gevallen waarden zijn waarmee deze Mercedes nergens door de mand zal vallen. Zij het zonder veel overschot. Die puike vermogenscijfers hebben namelijk – afhankelijk van je configuratie – een goeie 3 ton vlot te houden. Doe je daar nog de 1,75 ton aan trekgewicht bij die deze uitvoering mag slepen én de acht passagiers die de VLE 300 maximaal mag vervoeren, dan zou je finaal wel eens op je honger kunnen blijven zitten.

Iets om in het achterhoofd te houden als Mercedes de VLE 250 en 350 4MATIC op de markt brengt. Die hebben namelijk zowel een kleinere batterij als minder vermogen.

We zouden in deze dan ook vooral naar boven kijken mocht je van plan zijn om regelmatig de VLE te beladen. De 400 4MATIC krijgt er namelijk een synchroonmotor bij op de achteras waardoor de totale cavalerie stijgt tot 415 pk en 578 Nm. Wat deze keer écht meer dan genoeg is om in elke omstandigheid voldoende kracht ter beschikking te hebben. Zelfs dus met alle zitjes bezet en deze keer 2,5 ton aan geremde last aan de trekhaak.

Bijzaak, maar toch mooi meegenomen is eveneens dat de sprint tot 100 km/u daarmee teruggebracht wordt tot 6,5 seconden.

Batterij, laden en rijbereik Mercedes VLE (2026)

Ongeacht de VLE-versie die je – vandaag – kiest, Mercedes zal je telkens 115 kWh (netto) aan batterijvermogen ter beschikking stellen. In de VLE 300 is dat NMC-pakket goed voor een maximaal rijbereik van 713 kilometer. Een actieradius die uiteraard wat krimpt bij de 400 4MATIC al zou je ook daar nog altijd ‘meer dan 630 kilometer’ ver moeten raken (we wachten bij die variant nog op de definitieve WLTP-resultaten).

Net zoals bij de prestaties hangt het er voor de praktische reikwijdte vanaf hoe de VLE beladen is en hoe hij is geconfigureerd (lees: met welk leeggewicht je bent begonnen). Maar op en rond de Costa Verde – met hier en daar een paar stevige cols – zouden we met onze geklokte 21,3 kWh/100 km finaal niet zo ver gestrand zijn van die laboresultaten. Bijzonder knap.

Temeer daar je die cellen nadien ook razendsnel bij kan vullen. Door zijn 800 volt-architectuur piekt de VLE aan de snellader bij 300 kW. Daardoor zouden 25 minuten moeten volstaan om de batterij van 10 terug naar 80 procent van haar capaciteit te brengen. En ook op wisselstroom zijn er geen klachten, gezien Mercedes standaard een interne omvormer van 22 kW installeert.

Afwachten of we die duim in de lucht zullen houden als het 80 kWh-pakket arriveert (dat dus in de VLE 250 en 350 4MATIC zal zitten). Het zou ons immers sterk lijken mochten diens LFP-cellen eveneens dergelijk laadvermogens aankunnen.

Rijgedrag en comfort Mercedes VLE (2026)

Voorlopig wordt de VLE standaard voorzien van zowel de pneumatische Airmatic-veren als van de tot 7 graden meesturende achterwielen. Twee elementen die een gigantisch verschil maken. We hoeven daarbij wellicht geen tekening te maken dat de luchtveren het comfort aanzienlijk opkrikken. Met die Airmatic-ophanging zweefde de VLE over het asfalt. Bijkomend voordeel: de luchtbalgen kunnen de bodemvrijheid zowel met 40 millimeter verhogen als verlagen (in het laatste geval is dat enkel bij stilstand om het in- en uitstappen te vergemakkelijken).

Het grootste voordeel voor jou is echter dat op de snelweg de VLE 15 millimeter door z’n poten zakt en daardoor z’n stroomlijn verbeterd. Met dus een grotere autonomie tot gevolg.

De achterwielsturing op zijn beurt verkleint de draaicirkel tot 10,9 meter, waardoor je in de stad niet meer ruimte nodig hebt dan een CLA om rechtsom te maken.

Het vergroot vooral de inzetbaarheid van deze VLE. Uiteraard blijft de snelweg of brede nationales het favoriete terrein van deze Grand Limousine. Daar komen zijn rijcomfort en exemplarische cabine-isolatie het best tot hun recht. Net als de verder verfijnde rijhulpsystemen die je quasi alles uit handen nemen (het MB Drive Assist Pro is een autonoom systeem van level 2).

De stijvere structuur van de gloednieuwe VAN.EA-architectuur – een platform dat debuteert op deze VLE – maakt daarenboven dat de grote Mercedes ook bij het betere draaien en keren zijn cool niet verliest (iets waar de V-Klasse wel al eens last van durfde hebben).

De VLE doet dat zelfs zo enthousiast dat we ons afvragen hoelang de voorbanden het zullen rekken. Toch in de VLE 300 waar het de voorwielen zijn die alles moeten bolwerken.

Prijs Mercedes VLE (2026)

Bij het ter perse gaan had Mercedes de configurator van de VLE nog niet volledig opengegooid, waardoor we ons moeten baseren op de drie vast samengestelde VLE 300-varianten die daar nu worden aangeboden. Modellen die telkens om en bij de 89.000 euro schommelen.

Stevige prijzen, inderdaad. Zij het dat je voor dat geld wel een rijkelijke uitrusting krijgt meegeleverd. Stel je toch liever zelf je VLE samen, hou er dan rekening mee dat je niet alles zomaar toe kan voegen. Doordat het leeggewicht gevaarlijk dicht aanschurkt tegen de 3,5 ton, sluiten bepaalde opties elkaar uit.

Waarmee je ineens de reden kent dat wij de Exclusive-uitvoering met zijn ultracomfortabele Grand Comfort Seats (de échte Grand Limousine dus) niet kunnen krijgen. Die weegt leeg namelijk 3,7 ton.

Conclusie Mercedes VLE (2026)

Ze keken bij Mercedes al een tijdje verontwaardigd als je naar de V-Klasse wees als zijnde ‘het busje’. En dat zullen de Duitsers nu alleen maar meer doen als je die referentie ook bezigt voor de VLE. Verontwaardiging waar we Stuttgart wel in kunnen volgen.

Het rijcomfort, zijn efficiëntie, de digitale luxe, de ruimte, die heerlijke fauteuils op zowat elke rij, het sluit allemaal zo dicht aan op wat de rest van de E-familie in de aanbieding heeft dat het unfair zou zijn de VLE niet bij te schrijven in die stamboom. Een vaststelling met redelijk zwaarwichtige gevolgen binnen de Klasse. Want met dergelijke allroundcapaciteiten bombardeert de VLE zich daar ineens tot pater familias.