Model MINI Cooper

MINI COOPER

Ook al werd de jongste Mini met grote trom aangekondigd in een elektrisch format, toch blijft de Britse BMW-dochter eveneens verbrandingsmotoren aanbieden; alleen staat de Cooper in dat geval nog immer op het in Oxford gebouwde ‘F5X NG’-platform van de vorige Mini Hatch, dat weliswaar vernieuwd werd. Zoals de succesformule voorschrijft, blijft de nieuwe Mini trouw aan zijn iconische look, met elliptische koplampen, opvallende dak- en spiegelkleuren en een aantal nieuwe accenten, zoals de zeshoekige achterlichten. Oftewel dezelfde ornamenten als op de elektrische versie. Dat geldt ook voor het interieur, waar de algemene look met die prachtige digitale tellerschijf pal in het midden werd overgenomen van de Electric, maar waar de deurpanelen en ventilatieroosters de oudere genen van de benzineversies verraden.

Voor de duurzaamheid is de bekleding van stof en het interieur baadt verder in minimalisme. De koffer van 210 liter is uitbreidbaar tot 725 liter dankzij een neerklapbare achterbank (in 60/40-verhouding). Mini biedt ook nog steeds een langere vijfdeursversie aan, met meer ruimte voor passagiers en bagage, weliswaar zonder afwijkingen qua technische specificaties of uitrusting. Er is keuze uit de Cooper C, met een 156 pk sterke driecilinder-turbomotor, en de Cooper S met een viercilinder van 204 pk. Beide bieden nog steeds de typische Mini-rijervaring, met een focus op wendbaarheid en rijplezier. Dat is zeker het geval voor de 231 pk sterke, sportieve John Cooper Works-variant van de tweeliter-viercilinder.

De Mini Coopers met verbrandingsmotor zijn overgangsmodellen tot de Engelse fabriek (in 2030?) overschakelt op volledig elektrische aandrijving. Desondanks blijven het kartgevoel, de personaliseringsmogelijkheden – en de hoge prijs die je daarvoor betaalt – overeind, met een verschroeiende JCW als climax.

MINI COOPER ELECTRIC

Sinds begin 2024 staat de vierde generatie van de ‘New Mini’ in de catalogus, waarbij de elektrische varianten voorrang kregen op de benzineversies. Beide rollen trouwens niet samen van de band: terwijl de laatste in Oxford worden gebouwd, is de Electric de vrucht van een samenwerking met het Chinese Great Wall Motor, met als gevolg dat hij een Chinees paspoort heeft. Generatie vier ziet er aan de buitenkant vooral strakker uit. Aangezien de buitenafmetingen noch de wielbasis significant wijzigden, blijven de achterste plaatsen en de koffer krap. Voorin is de kleine Mini echter smaakvoller dan ooit.

De weergave van het ronde centrale display verandert afhankelijk van de gekozen ‘Experience Mode’, inclusief een leuke retrovariant. Technisch bestaat de elektrische Cooper in drie varianten: de E houdt het bij 184 pk, de SE is 218 pk sterk en aan de top staat een JCW met 258 pk. Meer nog dan door hun prestaties verschillen ze alle drie door hun rijbereik: de laatste twee krijgen een batterij van 54,2 kWh, waardoor de SE officieel 400 kilometer op een volle lading haalt (371 kilometer in de JCW). Maar ook de Cooper E pronkt met zijn 40,7 kWh-cellenpakket al met een WLTP-rijbereik van meer dan 300 kilometer – én hij kost aanzienlijk minder. Laden kan in alle versies driefasig met 11 kW op wisselstroom, aan een DC-station bedraagt het maximumvermogen een matige 75 kW voor de E en 95 kW voor de SE. Het lage zwaartepunt verzekert de Mini nog altijd van een aangenaam dynamisch karakter.

Met wat hulp uit China is de Mini Cooper Electric duidelijk uitgerijpt. Het concept behoudt echter niet alleen zijn inherente charmes, maar ook zijn tekortkomingen. Zoals een prijs die snel oploopt als je optimaal van de Mini-sfeer wilt profiteren.