Model Toyota C-HR

De tweede generatie van de Toyota C-HR rolt in Turkije van de band, maar werd wel volledig in ons eigenste Zaventem getekend én ontwikkeld. Na het succes van de gedurfde eerste C-HR ging het merk verder die toer op: nummer twee pakt uit met nóg spannender koetswerklijnen, die vooral tot hun recht komen als je voor een tweekleurenkoetswerk kiest. De binnenkant oogt al net zo bijzonder. De cockpit is opgevat als een cocon voor de bestuurder, met opwaartse lijnen die naargelang van het uur van de dag een andere lichtgloed verspreiden, en grote schermen achter het stuur en op de middenconsole. De zitruimte is daarentegen weinig indrukwekkend, zeker achterin, waar de kleine ruiten het beklemmende gevoel nog verergeren.

De C-HR rust op het TNGA-C-platform dat we kennen van de Prius en de Corolla, maar dan gecombineerd met de meerarmige achteras van grotere modellen als de Camry. Dankzij de lage en centrale positionering van de batterij en de stijve bouw van de structuur laat deze cross-over zich prettig en nauwkeurig sturen, zonder dat het comfort daarvan de dupe is. Onder de motorkap maakt de zelfopladende 1.8 Hybrid (140 pk) de dienst uit, naast een PHEV-versie met een 2.0 op benzine. Die plug-inhybride is in totaal 223 pk sterk en komt op een volle batterijlading ongeveer 70 kilometer ver. Helaas is hij ook een flink stuk duurder.

Met zijn spectaculaire voorkomen dat vorm boven functie plaatst, lijkt de C-HR de antipode van de archetypische Toyota. Tegelijk blijft hij met die zuinige en robuuste hybride aandrijflijn door en door rationeel. Een cocktail die duidelijk werkt.