Wie met een nieuwe auto tot de “grote Ferrari-familie” wil toetreden, hoeft niet meteen te dromen van een F80, 296 Speciale of 849 Testarossa. De kans is groot dat je eerst vriendelijk richting de “kleine” Ferrari wordt geduwd om kennis te maken met het Steigerende Paard uit Maranello.
Tot nu toe was die rol weggelegd voor de Roma, die de GT-traditie met voorin geplaatste V8 in het Italiaanse gamma verderzette, na de California en Portofino.
Elegantie troef Ferrari Amalfi Spider (2026)
Uiterlijk evolueren de afmetingen slechts in detail. De proporties en wielbasis blijven dezelfde als bij de Roma. We krijgen dus opnieuw een elegante coupé of cabriolet met lange motorkap, een ver naar achteren geschoven interieur en een gespierde achterpartij, helemaal volgens de designcodes van de traditionele GT. Een geruststellende vorm van normaliteit.
Het front evolueert wel in de goede richting. De “frietsnijdergrille” verdwijnt. De designers kozen voor een neus die beter aansluit bij de recentste Ferrari-modellen, zonder zomaar het Daytona-achtige masker van de 12Cilindri te kopiëren. De Amalfi kiest voor meer finesse, met smalle horizontale koplampen en een elegante, discrete dagrijlichtsignatuur. De grote luchtinlaat wordt benadrukt door een lip met een inzetstuk in koetswerkkleur, wat de voorzijde extra karakter geeft.
De andere evolutie zit in de behandeling van de volumes, vooral ter hoogte van de spatborden. Die ogen meer gebeeldhouwd, sensueler en minder massief. Het verschil lijkt subtiel, maar geeft het design van deze “kleine” Ferrari duidelijk meer maturiteit. Uiteraard werd ook de achterzijde hertekend, met een lichtsignatuur in vier fijnere elementen, een aangepaste diffuser en een beter geïntegreerde en efficiëntere uitschuifbare spoiler, die drie verschillende standen kan aannemen.
Meer ademruimte binnenin Ferrari Amalfi Spider (2026)
Ook binnenin werd vooruitgang geboekt. De ontwerpers blijven trouw aan het principe van de dubbele cocon, maar tekenden een minder gesloten, opener en elegantere middenconsole. Het dashboard behoudt zijn symmetrie, maar het centrale scherm staat voortaan horizontaal. Daardoor is het duidelijk leesbaarder en aangenamer dan het kleine verticale scherm van de Roma, al zit het nog altijd wat laag.
Opvallend, en des te meer welkom: Ferrari heeft naar zijn klanten geluisterd en keert terug naar meer gezond verstand. Het stuur krijgt opnieuw fysieke bedieningsknoppen, inclusief de iconische startknop. Dat geldt ook voor de Manettino en de knoppen voor infotainment, boordcomputer en rijhulpsystemen op de horizontale spaken. De richtingaanwijzers behouden hun drukknoppen op het stuur. Daar wen je snel aan, al wordt die oplossing daarom nog niet geniaal. Het voordeel is wel dat er achter het stuur alle ruimte blijft voor de prachtige schakelpeddels.
Tot slot spreekt Ferrari over een 2+-roadster, niet over een 2+2. Dat onderscheid is niet onbelangrijk. De ruimte achter de voorstoelen is onbruikbaar voor passagiers, zelfs voor kinderen, tenzij je opvoeding als straf ziet. De koffer slikt met open dak nog tot 171 liter bagage. Genoeg voor een weekend met twee.
Terugkeer van fysieke knoppen Ferrari Amalfi Spider (2026)
Naast de terugkeer naar fysieke bediening heeft Ferrari ook de digitale ergonomie van de Amalfi herzien. De structuur sluit aan bij wat we kennen uit de grotere 12Cilindri. De navigatie door de menu’s voor de rijhulpsystemen blijft wat omslachtig, maar laat zich vrij snel doorgronden.
Ook op het vlak van connectiviteit en weergave van Apple CarPlay en Android Auto is er duidelijk vooruitgang. Beide werken draadloos en worden op het centrale scherm weergegeven. Dat scherm zit nog altijd wat laag, maar profiteert wel van permanente sneltoetsen aan beide kanten, onder meer voor de klimaatregeling en de nose lift. Het is beter, maar nog niet perfect.
V8-powerrrr Ferrari Amalfi Spider (2026)
Onder de motorkap ligt een verder ontwikkelde versie van de 3,9 liter biturbo-V8 uit de F154-familie, Om te voldoen aan de steeds strengere Europese uitstoot- en geluidsnormen (Euro 6d-Full en Euro 7) hebben de ingenieurs in Maranello de uitlaatlijn herwerkt. Die krijgt een nieuwe generatie benzinepartikelfilter, gecombineerd met een aangepaste injectie- en turbodrukmapping.
Die technische update smoort het Italiaanse raspaard niet. Integendeel, ze gaat gepaard met wat extra punch. Dankzij turbo’s met minder inertie en een verfijnde draaisnelheidsregeling wint de motor 20 pk ten opzichte van zijn voorganger. Hij ontwikkelt nu 640 pk, of 471 kW, bij 7.500 t/min. Het maximumkoppel blijft met 760 Nm ongewijzigd, maar is bijzonder royaal en beschikbaar vanaf 3.000 t/min.
Het vermogen gaat uitsluitend naar de achterwielen via een gerobotiseerde achttrapsautomaat met dubbele koppeling. Die kreeg aangepaste overbrengingen om het verbruik te optimaliseren zonder de reactiesnelheid aan te tasten.
En de soundtrack? Ferrari Amalfi Spider (2026)
De typische Ferrari-klank wordt bewaard via een herwerkt systeem met bypasskleppen.Hoe krachtig en reactief de biturbo-V8 met vlakke krukas ook is, qua klank kan hij niet wedijveren met de atmosferische 12Cilindri. De soundtrack is even bits als weinig bijzonder. Muziekliefhebbers zijn gewaarschuwd. Erger nog: op de snelweg of bij constante snelheid dringt soms een storende brom binnen.
Stijlvolle stripper Ferrari Amalfi Spider (2026)
De geluidsisolatie staat op hoog niveau dankzij de vijflagige kap. Alles is aanwezig, zelfs geventileerde stoelen en een airco die effectief zijn werk doet. Dat waren geen overbodige details tijdens onze Griekse testrit, bij volle zon en temperaturen tussen 37 en 42 graden Celsius. Vanaf 11 uur ging het dak dan ook weer dicht. Openen of sluiten duurt 13,5 seconden en kan tot 60 km/u.
Verder verfijnd rijgedrag Ferrari Amalfi Spider (2026)
Maar los van design en cijfers onderscheidt een Ferrari zich vooral door het gevoel achter het stuur. Op dat vlak neemt de Amalfi de fakkel over van de Roma, maar voegt hij meer verfijning toe. De besturing is directer en geeft meer feedback, de stijfheid werd verbeterd, de combinatie motor-versnellingsbak is uitstekend.
De grootste verandering betreft echter het brake-by-wire-remsysteem. Er is dus geen directe fysieke verbinding meer tussen het rempedaal en de remklauwen. Alles wordt elektronisch aangestuurd. Die keuze maakte het mogelijk om de rijhulpsystemen beter te integreren en te laten functioneren. Tegelijk zorgt ze voor een preciezere remregeling en een constante pedaalrespons, ongeacht de omstandigheden.
Zelfs wanneer je de remmen op een bochtig en bloedheet traject steviger aanspreekt, blijft het pedaalgevoel gelijk. De remmen combineren beet met kracht. Toch vlakt het systeem ook een deel van het gevoel in de vooras af. In sommige omstandigheden bleef een wat vreemde indruk hangen, alsof je niet langer volledig zelf controle had over het remmen. Wie graag betrokken en hard rijdt, kan dat betreuren.
Over de gezondheid van de motor zullen diezelfde rijders daarentegen niet klagen. De herwerkte turbogestuurde V8 wist het turbogat volledig weg te werken en geeft bijna de indruk van een grote atmosferische V8, die tot net geen 8.000 t/min in het rood kan klimmen. Dat levert hoogstaand rijplezier op, met de mogelijkheid om de achterkant progressief te laten bewegen.
Meerprijs tegenover de coupé? Ferrari Amalfi Spider (2026)
De Ferrari Amalfi is op tal van vlakken verbeterd, maar overtreft de Roma ook bij de bankier. Met een vanafprijs van meer dan 266.000 euro vraagt deze Spider ongeveer 30.000 euro meer dan de coupé. Vergis je echter niet: een passage langs de eindeloze personalisatielijst duwt de prijs moeiteloos boven 300.000 euro. Liefde heeft een prijs.
Conclusie Ferrari Amalfi Spider (2026)
Of het nu gaat om design, mens-machine-interface, technologie of prestaties: de Amalfi verfijnt de kwaliteiten van de Roma zonder hem volledig te transformeren. Achter het stuur blijft deze Spider een echte Ferrari. Hij combineert de efficiëntie en prestaties van de coupé met een extra laag verfijning en rijplezier zodra je met open dak rijdt.
Of dat volstaat om de auto een nieuwe naam te geven, is een andere vraag. Die stap hebben de marketeers in Maranello zonder veel schroom gezet. Uiteindelijk maakt het weinig uit of hij Amalfi heet in plaats van Roma M. De essentie blijft overeind: dit is wel degelijk een echte Ferrari.
In dit artikel : Ferrari, Ferrari Amalfi
Tests
