Net als de andere luxeconstructeurs is ook Maserati de weg van de elektrische aandrijving opgedraaid. Om, net als de concullega’s, daar niet veel later (deels) op terug te komen. Het gegoede volkje is nu eenmaal op zoek naar exclusiviteit. En wat is er vandaag meer uniek dan auto’s met een verbrandingsmotor, toch?
Bij Maserati werd zodoende de op stapel staande MC20-op-batterijen geofferd. De MCPura – in essentie de facelift van die MC20 - kan je bijgevolg enkel krijgen met de Nettuno-V6. Dat had zeker ook zo geweest voor de Granturismo, ware het niet dat de Folgore-versie daarvan al in de cataloog stond toen de Italianen de – euh – stekker haalden uit hun elektrische supercar. Maar wat als we je nu eens vertelden dat dat helemaal geen spijtige zaak is…
Rijdend kunstwerk Maserati Granturismo Folgore (2026)
Beginnen bij het begin, dat dit een Granturismo op batterijen is, wordt eigenlijk maar door drie dingen echt weggegeven. Het ontbreken van uitlaatpijpen, de bronzen Folgore-opschriften (of ‘bliksemschicht’ in het Italiaans) en – uiteraard – de laadklep in de achterbumper. Wat maakt dat je het stilistisch alvast niet moet laten.
Net als zijn benzinebroers is de elektrische Granturismo een stukje rijdende kunst. Van de klassieke soort, niet van het schreeuwerige expressionisme uit Maranello of Sant’Agata Bolognese. Pas wel op welk lichtmetaal je in de wielkasten hangt. De Astreo’s (20 duim voor- en 21 duim achteraan) van onze testwagen staken gevaarlijk voorbij hun rubbers, wat van parkeren langs de stoep een bijzonder omzichtig manoeuvre maakte.
Stijlvol interieur, maar niet foutloos Maserati Granturismo Folgore (2026)
Binnenin min of meer hetzelfde verhaal. Waardoor je ook in de Folgore vergelijkbare pro’s af zal moeten wegen tegen de con’s. Zo gaan we bijvoorbeeld niets afdingen op de bekleding van zowel dashboard, deurpanelen of zetels.
We hebben niet de minste moeite te geloven dat daar daadwerkelijk koeien zijn voor moeten sneuvelen. Idem met die prachtige aluminium hendels achter het stuur. Nog altijd van de beste en mooiste soort schakellepels op de markt. Ook al regel je er nu louter je remenergierecuperatie mee.
En dan zwijgen we nog over de kunstige deksels voor het opbergvak op de middentunnel of de ‘kaasrasp’ die dient als luidsprekercover. Stuk voor stuk elementen die de Granturismo de exclusiviteit bezorgen die zijn prijs toch uitdraagt.
Focus daar evenwel op, want begin je te tokkelen op de centrale aanraakschermen of de stuurknoppen – zaken die de Granturismo deelt met banale Jeeps en Alfa’s – dan smelt de opgebouwde chique als sneeuw voor de zon.
Maximumkoppel van zo maar eventjes 1.350 Nm Maserati Granturismo Folgore (2026)
Benader je deze GT naar zijn definitie – te weten, een comfortabele afstandsraket – dan vinkt de Folgore alle vakjes af. Met 761 pk en 1350 Nm heb je bijvoorbeeld maar 2,7 seconden nodig om 100 km/u te halen vanuit stilstand. Heb je een stukje onbegrensde Autobahn voor je, dan kan je die stuwing aanhouden tot 325 km/u.
Geloof ons, dat zijn cijfers en acceleraties die je pupillen een stuk wijder trekken dan de V6 ooit zou kunnen.
Batterij, laden en rijbereik Maserati Granturismo Folgore (2026)
Nadeel: aan dat tempo haal je slechts een fractie van de 436 kilometer die je volgens de WLTP uit het 92,5 kWh grote batterijpakket zou moeten halen. Tja, wat verwacht je als je drie motoren moet voeden? Gelukkig levert Maserati zijn Granturismo Folgore met een 800 volt-architectuur waardoor je aan de snellader piekt aan 270 kW.
Ook de 22 kW op wisselstroom is bijzonder keurig. Afhankelijk voor welke laadoplossing je kiest, kan je zodoende na een kleine 20 minuten (10 tot 80 procent op gelijkstroom) of na een kleine 5 uur (aan de wallbox) terug een paar 100 kilometer geruisloos vlammen.
Erg zwaar, beetje log Maserati Granturismo Folgore (2026)
Met 2.260 kilo aan leeggewicht weegt de Folgore bijna een halve ton meer (450 kilo om precies te zijn) dan zijn evenknie met de V6. Het spreekt voor zich dat die massa zich laat voelen als je echt aan het knallen gaat. Zeker bij korte bochten dreigt onderstuur elke keer je de neus iets te enthousiast de bocht om steekt.
Ondanks de vierwielaandrijving én de twee elektromotoren op de achteras (die elk, onafhankelijk van elkaar, een achterwiel aansturen).
Die ondersteuning - zeker de torque vectoring aan de achterkant die de kont door de bocht probeert te duwen – weet trouwens lang op te boksen tegen de wetten der fysica. Al bestaan mirakels vooralsnog niet. We moeten daar in dezelfde adem aan toevoegen dat de Granturismo-basis an sich – die identiek is voor elke versie - niet meteen gekend staat omwille van zijn loepzuivere communicatie of G-krachten tergende grip.
Maar van wat we ons herinneren van de Granturismo Trofeo (de snelste versie op benzine) laten de varianten met verbrandingsmotor zich op dat gebied toch minder snel uit het lood slaan.
De krachtigste is niet de duurste Maserati Granturismo Folgore (2026)
Met 197.650 euro is de Folgore net iets goedkoper dan de Granturismo Trofeo. Een bedrag dat je makkelijk met het equivalent van een modale EV kan optrekken als je je ook begint te laven aan wat Fuoriserie-opties en andere opsmuk. Iets voor de fijnproevers dus...
-
- Granturismo: 159.000 euro
- Granturismo Trofeo: 200.200 euro
Conclusie Maserati Granturismo Folgore (2026)
We hadden gedacht dat we de ronk van de Nettuno-V6 zouden missen, maar niets is minder waar gebleken. De Granturismo Folgore is ons dan ook bijzonder bevallen en dingt zelfs naar de titel van Favoriete Maserati. Een nominatie die evenwel met de voorwaarde komt dat je niet in mag stappen met het mes tussen de tanden.
9
