Detailtests / Renault Clio E-Tech Full Hybrid 160: Brandend ambiteus

De eerste generatie van de Renault Clio kreeg in 1990 de zware opdracht om de bijzonder populaire R5 op te volgen. Grote schoenen om te vullen, maar de Clio vervulde zijn taak met verve: van die eerste generatie werden tussen 1990 en 1998 niet minder dan 4 miljoen exemplaren verkocht. Een daverend succes dat de vier generaties die volgden, telkens wisten over te doen: op die 36 jaar tijd wist Renault meer dan 17 miljoen Clio’s te slijten, verspreid over meer dan 120 landen. De nieuwe Clio moet Renault nu steunen in zijn ambitie om meer upmarket te gaan, een beweging die werd ingezet met de Megane E-Tech Electric. De Fransen willen dat de Clio de onbetwiste maatstaf in zijn segment wordt, of het nu gaat om de kwaliteitsindruk of qua technologie… met een uitgesproken nadruk op elektrificering. In dat opzicht is de hier geteste E-Tech Full Hybrid 160 in zijn topversie Esprit Alpine geknipt om die ambities op hun waarheidsgehalte te testen. Geldt de slogan “Alles van een grote” ook anno 2026 nog?

CONCEPT
Uiterlijk tekent de nieuwe Clio alvast voor een stijlbreuk. Gedaan met dat brave voorkomen van zijn voorganger, de zesde generatie kiest voor een veel gewaagdere en assertievere (of agressievere?) look, eentje waarvan meer charisma uitgaat ook. Deze Renault introduceert trouwens een nieuwe vormtaal die zijn weg zal vinden naar alle toekomstige modellen, waarin opvallender, meer gestileerde koplampen voor meer persoonlijkheid moeten zorgen. Ook dat grote, prominente radiatorrooster draagt zijn steentje bij, in combinatie met een forse lucht­inlaat over de hele breedte van de bumper, alsof de Clio klaar is om de weg te verslinden. Een gretigheid die nog wordt versterkt door de lichtsignatuur van de dagrijlichten.
Die nieuwe Clio lijkt niet alleen groter, hij is het ook echt: in de lengte kwam er 67 millimeter bij, in de breedte 39 milli­meter, waardoor Renaults stadsauto stilaan tegen de bovengrenzen van zijn segment aanschurkt (hij meet nu 4,12 meter). Jammer genoeg belooft die groeistuip weinig zoden aan de dijk te zetten voor de binnenruimte, aangezien de wielbasis er amper met 8 millimeter op vooruitging. Bij nader inzicht blijken de extra centimeters hem zelfs nagenoeg volledig in de vooroverhang te zitten, waar ze bijdragen tot een gestrekter profiel. Het ontbreken van (zichtbare) rubbers voor de onderkant van de zijruiten en de blinkend zwarte rand rond de wielkasten versterken die indruk nog. 
Voeg daar ook nog vleugels bij met uitgesproken vouwen waarin de koplampen en de achterlichten uitwaaieren, en je krijgt een lijnenspel met chic-sportieve allures… in de typische stijl van Gilles Vidal, de vroegere ­designbaas van Peugeot (die trouwens intussen Renault opnieuw heeft ingeruild om terug te keren naar de Stellantis-groep). Mocht je dus het gevoel hebben dat die Clio je doet denken aan de huidige Peugeot 208, dan heb je daar meteen de verklaring…