Juridisch / Nederlandse verzekeraar bant Chinese automerken om opmerkelijke reden

Samenvatting Univé

1. Univé weigert 9 merken volledig
2. 5 andere merken krijgen alleen een WA-verzekering
3. Het probleem draait om herstelbaarheid, niet om herkomst
4. Ook niet-Chinese merken zoals KGM, VinFast en Lucid staan op de lijst
5. In België kan een verzekeraar in principe weigeren, maar de BA Auto heeft een vangnet

1. Negen merken volledig geweigerd

Univé accepteert momenteel negen merken niet voor een autoverzekering: Changan, Hongqi, Jaecoo, KGM, Leapmotor, MHero, Omoda, VinFast en Voyah. Dat geldt volgens de verzekeraar zelfs voor de minimale wettelijke WA-dekking in Nederland.

Daarnaast zijn Dongfeng, Firefly, Lucid, Nio en Zeekr bij Univé nog wel verzekerbaar, maar alleen in WA. Een uitgebreidere dekking voor schade aan de eigen auto, vergelijkbaar met een omnium, wordt daar dus niet aangeboden.

2. Het ligt niet aan de kwaliteit

Univé zegt niet dat deze auto’s onveilig of slecht gebouwd zijn. De kern ligt bij wat er gebeurt na een ongeval: zijn onderdelen snel beschikbaar, is er technische documentatie, zijn herstellers opgeleid en is er een voldoende dicht netwerk van erkende reparateurs?

Volgens Univé zeggen beperkte verzekeringsmogelijkheden niets over de kwaliteit of veiligheid van een auto. Zo is er sprake van een Nederlands herstelbedrijf dat 200 dagen moest wachten op een elektronische regelunit. In zo’n geval lopen vervangwagen, stallingskosten en arbeidsuren snel op.

3. Niet alleen Chinese merken

De maatregel treft vooral Chinese merken, omdat veel nieuwe spelers vandaag uit China komen. Maar nationaliteit is niet het officiële criterium. KGM is Zuid-Koreaans, VinFast Vietnamees en Lucid Amerikaans. Omgekeerd staan merken als BYD, MG, Xpeng en Lynk & Co niet op de strengste lijst. Univé noemt BYD, Lynk & Co en Tesla zelfs voorbeelden van merken die hun lokale herstelinfrastructuur hebben uitgebouwd.

De echte grens loopt dus tussen merken met een volwassen naverkoopapparaat en merken waarvan onderdelen, herstelprocedures of erkende carrosseriepartners nog onvoldoende voorspelbaar zijn.

4. Mag een verzekeraar weigeren?

In Nederland mag een verzekeraar zelf bepalen welke risico’s hij wil aanvaarden, zolang dat niet op verboden discriminatie steunt. Een weigering op basis van verwachte herstelkosten, onderdelenbeschikbaarheid of technische onzekerheid is dus iets anders dan een weigering op basis van de nationaliteit van de eigenaar.

Ook in België is het principe vergelijkbaar. De FOD Economie stelt duidelijk dat een automobilist geen verzekeraar kan verplichten om een risico te verzekeren dat die niet wil nemen. Segmentatie moet wel objectief te verantwoorden zijn en mag niet neerkomen op een ongerechtvaardigd onderscheid.

5. België heeft een BA-vangnet

Een Belgische verzekeraar zou dus in principe strenger kunnen worden voor bepaalde merken, maar hij zou dat goed moeten motiveren: bijvoorbeeld met onderdelenprijzen, hersteltijden, gebrek aan technische documentatie of te weinig erkende herstellers. Een algemene uitsluiting op basis van “Chinees merk” zou veel moeilijker te verdedigen zijn.

Voor de verplichte BA Auto bestaat bovendien een vangnet. Wie na minstens drie weigeringen geen BA-verzekering vindt, of alleen voorstellen krijgt met een zeer hoge premie of franchise, kan terecht bij het Tariferingsbureau. Dat bepaalt een premie volgens het risico en wijst een verzekeraar aan. Die oplossing geldt alleen voor de verplichte burgerlijke aansprakelijkheid, niet voor een omnium.