De Lamborgini Miura SV in het kort
1. De ultieme variant van de Lamborghini Miura, geproduceerd tussen 1971 en 1973
2. De eerste Lamborghini met het SV-label (Super Veloce)
3. Atmosferische V12 van 3,9 liter en 385 pk
4. Aangescherpt onderstel en dito aandrijflijn
Met de onthulling van de Miura in 1966 doet Lamborghini de wereld van de sportwagens daveren. Onder zijn spectaculaire Bertone-kleedje kiest hij namelijk voor een innoverende lay-out: zijn V12 ligt niet voorin, maar dwars achterin, achter de inzittenden. Vijf jaar later zou de Miura evolueren tot Super Veloce: die SV tilt het concept naar een nog wat hoger niveau, door de voornaamste tekortkomingen van het origineel recht te zetten en tegelijk te kiezen voor een andere, radicalere filosofie – die trouwens tot vandaag bestaat in Sant’Agata Bolognese.
De Miura op zijn best
Na de P400 en de S onthult Lamborghini in 1971 de Miura SV, voor Super Veloce, in alle opzichten de ultieme variant van het model. Zonder te raken aan de schitterende lijnen van de hand van Marcello Gandini wisten de ingenieurs de sportwagen nog wat fijn te slijpen, door hem niet alleen krachtiger te maken, maar ook makkelijker bruikbaar.
De Miura SV bleef tot 1973 in productie en is tot op vandaag een van de meest gegeerde Miura’s bij liefhebbers en verzamelaars.
V12 met extra pit
Onder de motorkap droeg de Super Veloce nog altijd de legendarische atmosferische V12 met een inhoud van 3,9 liter, zij het dan opgekieteld naar 385 pk bij 7.850 o/m en 388 Nm bij 5.500 o/m.
Daarmee was de Miura SV in staat tot prestaties die ook vandaag nog tot de verbeelding spreken. Met een sprint van 0 tot 100 km/u in net geen 5,5 seconden en een topsnelheid van meer dan 290 km/u was deze Lamborghini zonder meer een van de snelste auto’s uit zijn tijd.
Een grote evolutie aan het SV-blok was de smering. Bij de vorige Miura’s deelden motor en versnellingsbak hun smeercircuit nog, maar bij de SV hadden ze elk hun eigen circuit – een oplossing die de betrouwbaarheid van de auto duidelijk ten goede kwam.
Snediger weggedrag
Niet alleen de motor werd onder handen genomen voor deze Miura SV, ook aan het onderstel werd gesleuteld. Denk aan een grotere spoorbreedte achteraan, een hertekende ophanging en extra stijfheid. Maatregelen die vooral de stabiliteit bij hoge snelheden verbeterden.
Daarnaast kreeg de Super Veloce ook een krachtiger set geventileerde remmen, terwijl de uitgeklopte wielkasten achteraan zich vulden met bredere banden die de trekkracht optimaliseerden.
De geboorte van een legende
Los van die bredere heupen, die de Miura wat gespierder doen ogen zonder aan zijn iconisch lijnen te raken, kun je een Miura SV ook nog herkennen aan zijn gladde koplampen (zonder de ‘wimpers’ van de andere versies), die de neus wat strakker doen ogen.
Met de Miura SV introduceerde Lamborghini twee letters die synoniem zouden worden voor de meest radicale V12-modellen van het merk. Van de Diablo SV over de Murcielago SV tot de Aventador SV en SVJ, het label ‘Super Veloce’ doet ook 55 jaar na datum nog altijd van zich spreken.
Nieuws
