Samenvatting moderne Fiat Barchetta
- Op zoek naar nieuwe designpistes
- Mechanische eenvoud in dienst van een laag gewicht
- De Schorpioen ligt op de loer
1. Op zoek naar nieuwe designpistes
Het huidige aanbod van Fiat begint in cirkeltjes te draaien. Tussen een 500-gamma dat tot op de draad is versleten en een Panda-familie die zich in alle mogelijke vormen lijkt te gaan vermenigvuldigen, lijkt het Italiaanse merk vergeten te zijn dat het ook ooit uitblonk met puur emotionele en eigenzinnige modellen. In 1995 slaagde de originele Barchetta in een heuse krachttoer: een elegante kleine roadster aanbieden op de eenvoudige basis van een Punto.
Op stilistisch vlak probeert deze moderne interpretatie de typische proporties van het door Andreas Zapatinas getekende origineel te respecteren, met een uitgesproken overhang vooraan en een korte, bolle achterpartij. De strakke lijnen van de oorspronkelijke Punto maken hier plaats voor de sobere oppervlakken en zachtere volumes die kenmerkend zijn voor de designtaal van de 500e. Lengte? Ongeveer 4 meter.
2. Mechanische eenvoud in dienst van een laag gewicht
Om een dergelijk project binnen de Stellantis-groep economisch haalbaar te maken, geen technische franjes: deze Barchetta zou gebruikmaken van het Smart Car-platform, dat bedoeld is voor instapmodellen. En vooral: hij zou de elektrische aandrijfoptie links laten liggen. Wie zit er te wachten op een kleine roadster die honderden kilo's batterijen meesleept en daardoor tegen een buitensporige prijs wordt verkocht?
Dus ruim baan voor pragmatische verbrandingskracht met de inmiddels betrouwbaarder gemaakte driecilinder 1.2 Turbo (ex-PureTech). Hij zou in twee configuraties worden aangeboden: een instapversie met 100 pk en een mildhybride variant met 136 pk. Om het rijplezier en de connectie met de machine te bewaren, zou het geheel verplicht worden gekoppeld aan een manuele zesversnellingsbak. Eenvoudig, licht en doeltreffend.
3. En een Abarth-versie?
Die technische eenvoud zou bovendien de rode loper kunnen uitrollen voor Abarth, waarvan de magere verkoopcijfers te lijden hebben onder de even totale als onbegrijpelijke elektrificatie van het gamma. Een Abarth moet je kunnen zien en je moet hem kunnen horen wanneer je hem niet ziet! En als hij bovendien een beetje vooruitgaat, des te beter.
We kunnen ons zonder veel moeite een opgepepte versie voorstellen, met een aangescherpt chassis, een Record Monza-uitlaat met een heerlijk agressieve klank en de 136 pk-motor die tot boven de 150 Bolognese paarden wordt getild (Abarth komt oorspronkelijk uit Bologna, nvdr). Genoeg om de Schorpioen opnieuw echte sportieve legitimiteit te geven?
Renders: AutoGids x Gemini
Nieuws
