“Ik kocht deze auto omdat het een langgekoesterde droom was, niet als investering”, is Rudi Baurin formeel. Het had nochtans gekund, want zijn Mustang is er niet zomaar eentje. Een Convertible van de eerste reeks is sowieso al gegeerd goed, en dit exemplaar uit 1966 is dan ook nog eens een GT-uitvoering: in het vooronder ligt de High-Performance-variant van Fords welbekende V8 van 289 ci (4.735 cc), waarvan de 275 paarden zich laten temmen via een handgeschakelde vierbak.
Van de zowat 600.000 Mustangs die in 1966 van de band rolden, waren er nog geen 70 in een dergelijke constellatie uitgevoerd. Geen wonder dus dat Rudi’s Mustang vandaag een fortuin waard is: een expertisebureau schatte hem recent nog op 120.000 euro.
De hoofdvogel
“De auto heeft het grootste deel van zijn leven in Amerika doorgebracht; ik kocht hem over van een landgenoot die deze auto een tiental jaar geleden vanuit Arizona importeerde. Hij had maar erg weinig vorige eigenaars gehad, en die hadden hem duidelijk gekoesterd: er stond slechts 18.000 mijl op de teller, iets van een 29.000 kilometer. Eerlijk gezegd wist ik op dat moment niet echt veel van Mustangs af, ik wilde gewoon een dikke V8.”
Op dat vlak heeft Rudi alvast de hoofdvogel afgeschoten, want zelfs stationair stijgt er al een veelbelovend gegorgel op van onder de motorkap. “Die klank is elke keer weer genieten, net zoals de genereuze inborst van deze krachtbron: een streling van het gaspedaal volstaat al om van dat monsterkoppel te kunnen proeven.”
Drie handen
Dat deze temperamentvolle draver ondanks al die power echter geen auto is om zorgeloos een potje mee te gaan jassen, weet ook deze eigenaar: “Je moet voortdurend op je hoede zijn. Al was het maar om tijdig te kunnen stoppen: de auto heeft vooraan al wel schijven, maar geen rembekrachtiger, waardoor je bijna boven op het pedaal moet gaan staan. En om weg te rijden op een helling heb je bijna drie handen nodig: één op het stuur, één op de versnellingspook en één op de hendel van de parkeerrem op het dashboard.”
Hoe dan ook komt deze exclusieve Mustang niet al te veel buiten: “Ik rij er maar iets van een 1.000 kilometer per jaar mee, enkel bij mooi weer. En snelwegen vermijd ik sowieso; het enthousiasme waarmee andere bestuurders mijn auto vanuit alle hoeken proberen te fotograferen, leidt soms tot gevaarlijke toestanden.”
Tekst en foto's: Dominique Dricot
Nieuws
