Detailtests / 2026 Volvo EX60 P10 AWD (Plus Launch Edition)

Onderweg word je dat voordeel van die mega­casting al snel gewaar: de stijfheid van deze EX60 is uitzonderlijk goed. Niet het minste spatje torsie is merkbaar, geen enkel kraakje komt de sereniteit verstoren. Alsof deze SUV uit één stuk gegoten is.  De ophangingslay-out is nochtans klassiek: dubbele driehoeken vooraan en een multilink achteraan. De basis is zo gezond dat stalen veren konden volstaan; alleen de avontuurlijke Cross Country-uitvoering heeft recht op de pneumatische ophanging van de EX90.

Maar ook zonder luchtvering haalt de EX60 al een formidabel comfortniveau, zelfs met de 21-duimvelgen onder onze test­auto. Van trillingen op een korrelig wegdek is geen sprake, en ook grotere oneffenheden worden nooit (buitensporig) droog verteerd. Koetswerkbewegingen worden voorbeeldig ingetoomd. De adaptieve schokdempers werken volgens drie standen, en zelfs de stugste daarvan blijft vergevingsgezind, terwijl ze deze 2,4 ton zware SUV wel met een onthutsend gemak de bocht om loodst.

Krijsende banden

Mede dankzij de snedige vooras is deze EX60 in staat tot ronduit onbetamelijke bochtsnelheden. Waarbij de banden het uitkrijsen, maar de rijlijnen lang loepzuiver blijven. Met het gas op de plank in de Performance-stand bezorg je de passagiers geheid zeeziekte. De EX60 P10 AWD sprint dan van 0 naar 100 km/u in 4,6 seconden.

Of dat nodig is? Zeker niet, maar vermakelijk is het des te meer. Verwacht in die Performance-stand trouwens geen fancy dingen zoals een rode interieurverlichting of een space-achtige klank van de ene of andere dj, de EX60 blijft ook dan zichzelf: een stille kracht.

Bij normalere snelheden wordt de Volvo een oase van rust. Wind- of rolgeluiden komen de sereniteit amper verstoren, en of je nu het gaspedaal beroert bij 30 km/u of 120 km/u, de tussenversnellingen verlopen altijd even zacht. Meer nog, de EX60 haalt een niveau van welbehagen dat we nog maar zelden gezien hebben in autoland. Zolang je er op voorhand aan gedacht hebt om de vele elektronische waakhonden het zwijgen op te leggen, stap je zelfs na een autorit van enkele uren zonder een spatje vermoeidheid uit. Al kunnen ze niet tippen aan de weelderige fauteuils van de XC60, toch zitten de voorstoelen bijzonder comfortabel.

Pilot Assist

Op de snelweg is de semiautonome Pilot Assist-functie bijzonder geavanceerd qua nauwkeurigheid en reacties, met bijvoorbeeld een overtuigende rijstrookwisselfunctie. Alleen blijft dat natuurlijk maar een hulpsysteem, en bovendien moeten er nogal wat voorwaarden voldaan zijn vooraleer die autonome rijstrookwisselassistent in werking treedt. Voor de regeneratie van remenergie zijn er vier standen: 0%, zwak, sterk en automatisch. Switchen tussen de vier doe je helemaal links op het aanraakscherm, dus binnen het bereik van je vingertoppen.

Jammer alleen dat het stuurwiel niet wat meer feedback biedt. Bovendien vloekt het met zijn kleine formaat met de grote buiten­afmetingen van de auto. Gelukkig went het snel, temeer daar dat afgeplatte stuur goed in de hand valt, ook bij het manoeuvreren.

Daarover gesproken: de EX60 is met zijn 4,80 meter in de lengte en 1,90 meter in de breedte geen kleine jongen die je in een parkeergarage zomaar even in een gaatje mikt – de draaicirkel van 11,8 meter helpt natuurlijk ook niet. Al is het ook niet van dien aard dat we naar meesturende achterwielen begonnen te verlangen (die zijn niet beschikbaar). In elk geval: de beelden van de 360-graden­camera (standaard op de Ultra, 690 euro op de andere uitvoeringen) kwamen goed van pas.