- Score redactie 15.30 /20
Voor deze test reden wij met een Q3 met adaptieve ophanging, voorzien van gestuurde schokdempers met dubbele kleppen, waarvan de elektronica de hardheid voortdurend aanpast, zowel bij het in- als bij het uitveren. Dat maakt dat de verschillen tussen de rijprogramma’s van het Audi Drive Select meer uitgesproken zijn dan vroeger, en dat de vork waarover ze instelbaar zijn, eveneens breder is geworden. In de voorwielaangedreven Q3 kun je kiezen uit de standen Balanced (de nieuwe naam voor het vroegere ‘Auto’), Dynamic, Comfort en Efficiency; de Quattro’s voegen daar nog een Off-Road-modus aan toe.
Dat Audi Drive Select maakt deel uit van het Pack Dynamic (860 euro), dat daarnaast ook nog een sportonderstel omvat, rode remklauwen en een ‘soundactuator’, die het geluid van de motor versterkt. Die laatste functie zouden we nog kunnen begrijpen voor een muzikale zescilinder, maar doet in combinatie met deze banaal klinkende viercilinder nogal potsierlijk aan.
Adaptieve ophanging
Maar goed, je hebt nu eenmaal geen andere keuze wil je die gestuurde schokdempers, en dan nemen we die artificieel aangedikte motorklank er met plezier bij, zo geslaagd is die adaptieve ophanging. Ondanks de forse negentienduimvelgen onder onze auto weet ze kleine wegoneffenheden magistraal te filteren, terwijl ze tegelijk het koetswerk degelijk ondersteunt, zonder daarom buitensporig droog te gaan reageren wanneer je het tempo opvoert. Eerlijk? Het zou de eerste optie zijn die we zouden aanvinken, temeer omdat dat Pack Dynamic niet eens zo duur is, gezien in het licht van de totale prijs van de Q3.
Die adaptieve ophanging doet haar werk zo goed dat je bijna om meer vermogen zou gaan smeken. Oké, een Q3 rijdt nooit echt dynamisch, laat staan sportief, maar hij blijft wel immer aangenaam en comfortabel, ongeacht het tempo. Pas als je het onderstel tot tegen en over zijn grenzen duwt, raken de voorwielen overbelast en verliest het geheel wat van zijn glans, maar dan ben je de boel ook al aan het forceren; in normalere omstandigheden blijft de Q3 een toonbeeld van coherentie en competentie.
Valse noot
Het stuur draagt bij tot dat mooie plaatje door zijn goede feeling en nauwkeurige karakter. De variabele tandheugel combineert een grote sereniteit in een rechte lijn met een levendiger karakter bij grotere stuuruitslagen, zonder dat dat ooit tot instabiele reacties leidt.
De valse noot in die samenzang komt uiteindelijk eerder van de 1,5-liter, die het met zijn relatief bescheiden koppel voelbaar (en hoorbaar) niet onder de markt heeft met de meer dan 1,7 ton van deze SUV. Op dat vlak zou de tweeliter van de TFSI 150 kW – of de TDI van 150 pk – beter passen bij de Q3. Nu, we hoeven het ook niet erger te maken dan het is: bij normaal gebruik als een goed huisvader of -moeder doet de 1,5-liter wel wat je ervan mag verwachten, alleen mist hij sprankel. Zonde met zo’n chassis…
Tests
