- Score redactie 15.35 /20
Iedereen die begin jaren negentig al uit de pampers was, weet wat de Vitara is. Zelfs diegenen die totaal geen affiniteit hebben met auto’s. Toon hen een foto en de ‘aha’ volgt gegarandeerd. Zo legendarisch is die Suzuki dus. Door zijn robuuste en daardoor in één oogopslag herkenbare looks, maar nog meer door zijn daadkracht. De Vitara is namelijk een van die oer-4x4’s, van de soort die je overal kreeg waar je wilde zijn, ongeacht welke bergketen of welke rivier daarbij je pad kruiste.
Zoals de SJ410/SJ413/Samoerai dat voor hem ook al deed, alleen koppelde Suzuki daar met de Vitara eveneens wat comfort aan. Een behaaglijker richting die de (Grand) Vitara sindsdien alleen maar verder is uitgegaan… tot het SUV-gegeven het ook hier volledig overnam (al is de Vitara tot op vandaag wel nog altijd verkrijgbaar met vierwielaandrijving).
Wat ons dus brengt bij de e Vitara. Suzuki’s droom is uiteraard dat er bij elke Gen Z’er binnen dik 30 jaar eveneens een lampje gaat branden als de eerste EV van het merk ter sprake komt. Alleen is dat toekomstperspectief pas realistisch als het straatbeeld zich vandaag vult met de elektrische cross-over. En dat scenario kan zich dan weer alleen uitrollen als het model – net als de oorspronkelijke Vitara eind jaren 80 – troeven op tafel kan gooien waarop de verzamelde concurrentie geen antwoord heeft…
Camouflagekleuren voor de urban jungle
Aan zijn looks zal het alvast niet gelegen zijn. Kloeke wielkasten gevuld met forse (zwarte) 18- dan wel 19-duimvelgen, kleine raampjes in grootse portieren, hoekige contouren, zwarte beschermkunststof rondom: de e Vitara oogt alsof hij de wereld aankan. En al helemaal als je de compacte Japanner bestelt in dat stoere Land Breeze Green Pearl Metallic van onze testwagen. Mocht je innerlijke boswachter daarmee nog niet volledig zijn bevredigd: weet dat je die tint ook nog kunt combineren met een zwart dak.
Al zul je die camouflagekleuren echter vooral – en eens te meer – gebruiken in de urban jungle. Met uitzondering van een best wel ruime bodemvrijheid van 18 centimeter ontbreekt het de Suzuki namelijk aan échte terreinkwalificaties. Zoals noemenswaardige op- en afrijhoeken, of aangepast schoeisel (de Goodyear EfficientGrip 2’s die onder de auto liggen, dienen vooral het verbruik).
Slepende trekhaak
Al is de grootste weggever misschien nog wel de trekhaak: die hangt zo laag dat je ook al zonder aanhanglast riskeert om het ding tegen de grond te werken. Nu, zelfs met een geremde aanhanger mag deze e Vitara maar 750 kilo slepen, dus het risico is relatief beperkt. Dat gezegd zijnde zouden we met de sleepkogel gemonteerd (onze testwagen was voorzien van een afneembare trekhaak) toch maar enige omzichtigheid aan de dag leggen bij het afrijden van verkeersdrempels.
Diezelfde voorzichtigheid komt trouwens ook van pas bij het achterwaarts manoeuvreren. De combinatie van de al genoemde kleine glaspartijen enerzijds en forse C-stijlen anderzijds maakt namelijk dat het zicht naar achteren vrij beperkt is. Wetende dat de stad en de rand errond het voornaamste actieterrein zullen vormen van deze Suzuki, is dat toch enigszins een handicap, zelfs al moet je maar 4,28 meter in de lengte in een parkeervak gewrongen zien te krijgen. Een achteruitrijcamera is gelukkig standaard vanaf de basisversie GL. Ga je voor de GLX-uitvoering, dan is dat er zelfs eentje waarmee je 360 graden rond de e Vitara kunt kijken.
Foto’s: Dieter Paternoster
- Puik compromis tussen rijcomfort en dynamiek
- Doorgaans intuïtieve ergonomie
- Nog altijd te krijgen als 4x4
- Te traag reagerende aanraakinterface
- Te kleine koffer
- Te laag snellaadvermogen
In dit artikel : Suzuki, Suzuki E vitara