Detailtests / 2026 Toyota Aygo X 1.5 Hybrid (Envy)

Ondanks zijn stoere cross-overlook en zijn extra vermogen is de Aygo X 1.5 Hybrid nog altijd niet gehomologeerd om te slepen (op de trekhaak mag enkel een fietsendrager). Ook wie een sportieveling verwacht, komt van een kale reis thuis. Omdat de 1,5-liter allesbehalve dynamische ambities koestert, maar met zijn Atkinson-cyclus vooral op zuinigheid is ingesteld. En omdat de eCVT flink wat vuur uit de aandrijflijn haalt. Toch is deze 1.5 Hybrid een ware revelatie in de Aygo X, in de eerste plaats voor zijn grote zachtheid.

Door het ontbreken van een klassieke versnellingsbak gaat rijden met deze Aygo X 1.5 Hybrid erg vloeiend en eenvoudig. In de stad schakelt de sturing van de aandrijflijn geregeld over op de EV-modus, en al gauw wordt het een spel om zo vaak mogelijk uitstootvrij te rijden – in de Eco-modus kan dat gedurende meerdere kilometers, en tot snelheden van 50 km/u.

Momenten waarop de kleine Aygo X je trakteert op een stilte en zachtheid die je normaal associeert met één of meer segmenten hoger. Handig is ook de Brake-stand, waarmee je kunst­matig de motorrem vergroot en extra energie recupereert tijdens het vertragen.

Andere set-up, meer comfort

Grote veranderingen aan het onderstel brengt de facelift niet met zich mee. Toyota heeft enkel de set-up wat aangepast aan de extra kilo’s van de hybride aandrijflijn en de gewijzigde gewichtsverdeling over voor- en achteras die daarvan het gevolg was. Ook het stuur werd wat zwaarder en daardoor nauwkeuriger, wat samen met het lagere zwaartepunt maakt dat de Aygo X zelf­verzekerder dan ooit de hoek om gaat.

Het net iets te harde wegcontact van de ‘oude’ versie met 1.0 is verleden tijd, zelfs de grote achttienduimvelgen van onze Envy-versie lijken niet al te veel impact te hebben op de filtering – misschien omdat ze geschoeid zijn met smalle ‘ballonbanden’ in de maat 175/60? Als comfort echter primeert op esthetiek, hou je het niettemin beter bij de zeventienduimers met hun 175/65-rubber.

Beduidend sneller

Door zijn handige formaat blijft de Aygo X een toonbeeld van wendbaarheid en vind je altijd wel een plekje om te parkeren. En ook al ligt de bodem nu 1 centimeter dichter bij het asfalt dan vroeger, er blijft nog altijd ruimte genoeg over om achteloos een stoeprand te nemen. Hoewel de stad zijn uitgelezen biotoop blijft, staat de Aygo X echter voortaan ook zijn mannetje daarbuiten, zelfs op de snelweg.

Het feit dat hij de volle 5 seconden sneller van 0 naar 100 km/u spurt, zegt veel, zo niet alles. Voortaan hoef je niet langer braaf achter de vrachtwagens te blijven hangen terwijl de snelle SUV’s je op de linkerrijstrook voorbij razen: de hernemingen zijn misschien niet splijtend, maar het gaat (eindelijk) wel vooruit.

In de praktijk haalt de Aygo X zelfs vlotjes 140 à 150 km/u, al dwingt de eCVT de driecilinder dan flink in de toeren, en dat motorrumoer wordt vervolgens nog aangevuld met flink wat rol- en windgeluiden. Om maar te zeggen dat een kruissnelheid van 110 à 120 km/u de kleine Toyota beter afgaat. Opvallend: ook bij dat tempo wordt de verbrandingsmotor stilgelegd zodra je van het gas gaat. Altijd fijn, dat gevoel dat je geld aan het besparen bent…