- Score redactie 16.30 /20
Terwijl de Renaults op de AmpR Medium-basis nog een vorm van levendigheid cultiveren, vijlt de Leaf de scherpste kantjes van dat weggedrag af: het zen-gevoel primeert in deze cross-over, die in deze 75 kWh-uitvoering toch 1,9 ton op de weegschaal zet. Niet dat de Japanner met zijn 217 pk niet vlot uit de startblokken kan schieten: 7,5 seconden volstaan voor de sprint van 0 naar 100 km/u, en de tussensprintjes verlopen al even fluks. Het weggedrag is altijd gezond en voorspelbaar, en zo’n Leaf rijdt nauwkeurig genoeg om ook op slingerwegen de bochten efficiënt aan elkaar te rijgen. Alleen laat de comfortgerichte afstelling van het onderstel het koetswerk enigszins rollen als je de zweep laat knallen.
De grote negentienduimvelgen met laagprofielbanden (235/45) van onze Evolve-uitvoering (de andere versies staan op achttienduimers met 195/60- of 215/55-rubber) geven weliswaar iets meer trillingen door en durven al eens droog uit de hoek komen op dwarsnaden en voegen, maar over het algemeen blijft de filtering erg goed. Dankzij het nauwkeurige stuur kun je de rijlijn zuiver uitzetten, al maakt het geheel wel een kunstmatige indruk, zoals wel vaker in deze EV-tijden. De drie rijmodi (Eco, Normal en Personal) veranderen daar weinig aan.
ProPilot Assist
Die rijprogramma’s hebben wél een invloed op de respons van het gaspedaal en op de energierecuperatie. Die laatste kun je ook regelen via de schakellepels aan het stuur (in drie niveaus), of door de e-Pedal Step-modus in te schakelen. Dat achtervoegsel ‘Step’ is belangrijk, want in tegenstelling tot het e-Pedal van de vorige Leaf gaat het niet meer om een volwaardige eenpedaalfunctie: de vertragingen wanneer je van het gas gaat, zijn nog wel erg krachtig, maar om echt volledig tot stilstand te komen moet je de laatste meters voortaan zelf remmen. Verder heeft dat e-Pedal ook een automatische stand, waarin de elektronica de mate van energierecuperatie afstemt op voorliggers, het reliëf of gegevens van de navigatie.
Over automatisch gesproken: bij ons ging de ProPilot Assist (de semiautonome rijassistent, die de adaptieve cruisecontrol koppelt aan de actieve spoorassistent) altijd meteen aan op de snelweg. Het systeem is over het algemeen dan ook goed afgesteld, op enkele paniekerige reacties in het stuur na wanneer de auto de rand van de rijstrook te dicht opzoekt bijvoorbeeld. Al bij al niks wereldschokkends, en uiteindelijk maakt deze Leaf vooral een erg homogene indruk. Zie hem als een soort gulden middenweg: het is niet de snedigste van de klas, maar ook niet de slapste. Het resultaat is een comfortabele cocon om de dagelijkse files mee te trotseren, maar waarmee ook langere ritten tot de mogelijkheden behoren.
In dit artikel : Nissan, Nissan Leaf
