Detailtests / Smart #5 100 kWh RWD: Hemelbestormer

Hoewel van de oorspronkelijke Smart-filosofie qua formaat niks meer overblijft, schemert ze toch nog door in de look: de #5 pakt uit met een krachtige, chique en moderne persoonlijkheid… en doet vanuit bepaalde hoeken onmiskenbaar denken aan de nieuwe Mercedes GLB. Nochtans hebben beide modellen buiten hun bonkige voorkomen weinig tot niets met elkaar gemeenschappelijk. Net als zijn kleine broertjes, de #1 en #3, rust de Smart #5 namelijk op een Chinees platform, dat werd ontwikkeld door Geely en ook dient voor onder andere de Zeekr 7X. De #5 heeft dus alles in huis om liefhebbers van technologie te verleiden, met een elektrische architectuur op 800 volt die (erg) snel laden op gelijkstroom mogelijk maakt: tot 400 kW. 
Daarmee kan de NMC-batterij (nikkel-­mangaan-kobalt) van 94 kWh netto (100 kWh bruto) onder optimale omstandig­heden in 18 minuten van 10 naar 80 procent worden opgeladen. Wij zijn ondanks een buitentemperatuur van 5 graden Celsius en zonder de batterij te kunnen preconditioneren in 21 minuten van 18 naar 81 procent gegaan aan een laadpunt van 350 kW, met een piek van 287 kW. Een prestatie die maar weinig concurrenten – en elektrische auto’s in het algemeen – deze #5 zullen nadoen. Wisselstroom laden kan driefasig met 22 kW. Wat bidirectioneel laden betreft, wordt alleen een V2L-functie aangeboden, waarmee je elektrische apparaten tot 3,3 kW kunt voeden. Aan V2H (om je huis van stroom te voorzien) en V2G (om stroom terug te leveren aan het distributienet) doet de #5 niet.
Op softwaregebied wordt de gebruikersinterface aangestuurd door een zeer krachtige AMD Ryzen V2000-processor. Die zorgt voor een uitstekende vloeiendheid en reactiesnelheid voor het Smart OS 2.0-­systeem, dat kunstmatige intelligentie en een even efficiënte als esthetische 3D-weergave (Unreal Engine) integreert. Het ADAS-veiligheidsarsenaal is van hetzelfde kaliber, al betreuren we dat de systemen alleen kunnen worden uitgeschakeld via de menu’s van het centrale scherm. Dat vergt vaak meer­dere handelingen en is dus niet bijster intuïtief. Terwijl de bemoeizieke aandachtscontrole bijvoorbeeld toch al snel op de zenuwen gaat werken, en ook de waarschuwing voor een frontale botsing overgevoelig blijkt, zodat je te pas en te onpas wordt getrakteerd op onaangename piepgeluiden. Ook de (semi)autonome rijfunctie, die de spoorassistent, de adaptieve cruisecontrol en de rijstrookwissel­assistent combineert, lijkt niet altijd even geleidelijk in zijn reacties.