In het kort
-
Budget
Alpine had voorafgaand aan deze A390 nul komma nul ervaring met SUV’s, en moest zijn gebrek aan adelbrieven in dit segment dan ook goedmaken met een rijgedrag dat de reputatie van het merk alle eer zou aandoen. Uiteraard raakt elke vergelijking met de dartele A110 kant noch wal, maar ten opzichte van de gevestigde waarden in dit segment heeft de A390 zeker reële dynamische talenten. Meer nog, deze Franse coupé-SUV ontpopt zich zonder meer als een van de allerleukste auto’s in deze klasse. Maar er is ook reden tot klagen: de binnenruimte achterin is maar krap, over sommige ergonomische details is niet goed nagedacht, het zicht naar achteren is vrijwel onbestaande en het hoge stroomverbruik is toch wel een kleine ontgoocheling. Verder had iets van geluid, en eventueel een simulatie van schakelmomenten, zoals bij een Hyundai Ioniq 5 of 6 N, de beleving zeker ten goede kunnen komen (al was het enkel maar voor de hardcore Track-stand). Dat neemt niet weg dat voor een eerste worp in het SUV-universum – het elektrische dan nog – deze meesterproef al behoorlijk dicht in de buurt komt van een meesterwerk.
In dit artikel : Alpine, Alpine A390