Detailtests / Volkswagen T-Roc 1.5 eTSI 150: Volgens vertrouwd recept

Eerst en vooral een kleine disclaimer bij onze rijimpressies: onze testauto was uitgerust met de gestuurde schokdemping (Dynamic Chassis Control, een optie van 800 euro). Die DCC past haar werking aan de gekozen stand aan: Eco, Normal, Sport of Individual. Daarbovenop was ons testexemplaar eveneens voorzien van de optionele twintigduimvelgen (een primeur voor de T-Roc), geschoeid met Bridgestone Turanza-laagprofielbanden. 
Ondanks die zevenmijlslaarzen blijft het filtervermogen in de Normal-modus van de DCC echter onverwacht goed, wat bewijst dat de elektronische sturing haar werk doet. We kunnen ons niet uitspreken over het ophangingscomfort zonder die gestuurde dempers, maar we zouden ze in elk geval ten zeerste aanbevelen. Want ze overtuigen: het rijcomfort is tastbaar, zonder daarom van deze T-Roc een referentie in zijn klasse te maken – al vermoeden we dat het comfort erop vooruit zal gaan zonder die buitensporige velgen (je kunt hun 615 euro dus gerust op zak houden, tenzij je ze absoluut wilt voor de look). De Sport-modus brengt dan weer niets bij buiten een kunstmatige droogheid, die niet echt past bij het gezinsgerichte karakter van deze vreedzame SUV zonder de minste dynamische pretentie.
Als je de de T-Roc echter neemt voor wat hij is, kwijt hij zich goed van zijn taak: hij zal enthousiaste bestuurders misschien niet in vervoering brengen, maar liefhebbers van sereniteit en een weggedrag zonder verrassingen zullen hier zeker hun ­gading vinden. Bovendien is hij niet gespeend van enig dynamisme, daarbij geholpen door een gerobotiseerde versnellingsbak die altijd pertinent reageert. De centrering van het stuur biedt een onverstoorbare stabiliteit op de snelweg, terwijl het in bochten misschien niet hypercommunicatief is, maar wel nauwkeurig en lineair, zodat je de neus netjes kunt insturen. Op die manier dragen alle bedieningsorganen bij tot een coherent geheel.
Dat is finaal ook de indruk die overheerst: de T-Roc geeft onderweg blijk van een echte homogeniteit. Hij is misschien niet mee­slepend om mee te rijden, maar verleidt met zijn geruststellende karakter. En hoewel hij op geen enkel punt echt uitblinkt, scoort hij wel degelijk op alle domeinen die er voor het weggedrag toe doen. Kortom, de T-Roc blijft nog altijd een ‘Golf op hoge poten’… Net dat consensuele karakter vormde trouwens ook de succesformule achter zijn voorganger.
Het modernere MQB Evo-platform maakte het daarnaast nog mogelijk om de nieuwste rijhulpsystemen te integreren. Zoals de Travel Assist, die semiautonoom van rijstrook kan wisselen, of de Emergency Assist, die het voertuig zelfstandig naar de rand van de weg loodst en volledig tot stilstand brengt wanneer de bestuurder niet meer in staat is om te rijden. Fietsers zullen dan weer blij zijn met het systeem dat waarschuwt om de deur te openen wanneer er iemand gedetecteerd wordt schuin achter de auto. Helaas zijn al die functies gekoppeld aan het Technology Plus Pack (met ook nog een head-up­display en 360-gradencamera), dat meer dan 1.000 euro kost. Een bittere meerprijs, temeer omdat dat pakket enkel te bestellen is voor de sowieso al niet goedkope Style- en R-Line-topuitvoeringen. Een andere kleine frustratie: er is geen specifieke knop om het irritante snelheidsalarm uit te schakelen, daarvoor moet je je door de wirwar van menu’s op het centrale scherm heen worstelen... Een even tijdrovende als irritante klus.