Detailtests / Volkswagen T-Roc 1.5 eTSI 150: Volgens vertrouwd recept

Niemand heeft een glazen bol, ook autojournalisten niet, zoveel is wel duidelijk. Toen Volkswagen in 2017 het doek trok van de T-Roc, waren er maar weinig analisten die het model een schitterende toekomst voorspelden. Velen ontging het nut van zo’n ‘Golf op hoge poten’, temeer omdat de ondermaatse interieurafwerking maar bleek afstak bij de typische Deutsche gründlichkeit waaraan Wolfsburg ons gewend had gemaakt. Maar achteraf bekeken is de intuïtie van de strategen bij Volkswagen formidabel scherpzinnig gebleken.
Na een bescheiden start eind 2017 – met ongeveer 4.900 verkochte exemplaren op een kleine drie maanden tijd – begon Volkswagens (erg) compacte SUV aan een razendsnelle opmars. In zijn eerste volledige verkoopjaar, 2018, overschreed hij al de drempel van 140.000 verkochte stuks, om in 2019 te pieken op liefst 208.000 auto’s. In 2020 zette de coronacrisis tijdelijk een rem op die groei (159.000 verkochte exemplaren), maar in de jaren daarop ging de T-Roc gewoon op zijn elan door.
In 2023 gebeurde dan het ondenkbare: voor het eerst in de moderne geschiedenis van Volkswagen onttroonde de T-Roc de onverslaanbaar geachte Golf als best­verkochte model in Europa. De koning moest zijn kroon afstaan aan de kroonprins... Een dynamiek die overigens bevestigd werd in de eerste helft van 2024, toen de T-Roc – ondanks zijn gevorderde leeftijd – opnieuw Europa’s bestverkochte auto in zijn segment was. Kortom, in minder dan tien jaar tijd is deze cross-over uitgegroeid tot een onwrikbare commerciële pijler én een echte geldmachine voor de groep, met maar liefst twee miljoen exemplaren op de weg. Dat zegt genoeg over het belang van zijn vervanging...

CONCEPT
Hoewel de eerste T-Roc in 2021 al een re­styling onderging om de kwaliteitsindruk te verbeteren, waren de toenmalige aanpassingen niet van dien aard om van een generatiewissel te kunnen spreken. Het model dat begin 2026 op de markt kwam, breekt daarentegen duidelijk wél met zijn voorganger. Onderhuids introduceert deze tweede generatie het MQB Evo-platform, een modernere architectuur die geschikt is voor geëlektrificeerde aandrijving, evenals een hele rist rijhulpsystemen en geavanceerde elektronica. 
Daarnaast conformeert deze nieuwe generatie, die overigens nog steeds in Portugal van de band rolt, zich aan de ­recente stijlcanons van Wolfsburg (met name die van de Tiguan). Dat resulteert in een vloeiender lijnenspel, met strakke welvingen die hem een onmiskenbare uitstraling geven. Opvallend zijn de C-stijl in de vorm van een haaienvin en het aflopende dak met coupé-SUV-accenten. In vergelijking met zijn voorganger, die qua lengte ­eigenlijk nog met één been in het B-segment thuishoorde, is de nieuwe T-Roc een stevige 12 centimeter groter geworden: met zijn 4,37 meter houdt hij voortaan netjes het midden tussen de T-Cross (4,13 meter) en de Tiguan (4,54 meter). Zijn wielbasis is met 4 centimeter gegroeid, wat een royale ruimte in het interieur belooft.
Ondanks die groeistuip blijft de T-Roc wel nog altijd een van de meest compacte SUV’s in zijn segment. Halen we bijvoorbeeld het Citroën-gamma erbij, dan zou je spontaan geneigd zijn hem te vergelijken met een C5 Aircross, maar die is met zijn 4,65 meter een stuk groter. In de praktijk zit de T-Roc eerder in de buurt van de C3 Aircross (4,39 meter) – qua formaat welteverstaan, niet qua prijskaartje. Hoe dan ook, zijn ‘echte’ concurrenten in het C-segment zijn allemaal groter, of het nu gaat om de Nissan Qashqai (4,42 meter), de Peugeot 3008 (4,45 meter) of de Toyota Corolla Cross (4,46 meter), om er maar enkele te noemen. Met andere woorden: ook deze generatie hinkt qua positionering nog altijd op twee gedachten…